از همخونه بودن خسته شدم. میخوام زنش باشم

[زن امیدوار]

زندگی موفق عزیز ممنون. بله میدونم صبر من باعث میشه خودش مقایسه کنه ببینه کی مدام بدگویی میکنه و عوضش کی خوبی میکنه. قبول دارم وصبر میکنم.

من میخوام منم تو زندگیش حرف اولو بزنم. میخوام نظرم مهم باشه که نیست. باورتون نمیشه مثلا زمین داره به من نگفته وقتی هم که مچش رو گرفتم هر روز یه دروغ تحویلم داد. خب چرا؟ چرا همه خونوادش از کاراش خبر دارن اونوقت من بیخبرم. نمیدونید از اینکه با من مثل یک احمق هیچ کاره رفتار میکنه چقدر ناراحت، عصبانی و غصه دارم.
به خدا توقع مالی ازش ندارم. خیلی مخارجم رو خودم میدم. تا به حال تو منگنه نذاشتمش.

از طرفی یه کاری که میخواد انجام بده میره با خونوادش مشورت میکنه. چند روز حرف میزنن با هم . بعد روز آخر بدون اینکه بگه با کسی مشورت کرده به من میگه میخوام فلان کارو بکنم ( مثلا با فلانی بریم مسافرت در این تاریخ و به این شهر) حالا اگه من موافق باشم که هیچ. اگه نباشم راجع به همراهامون مطلقا چیزی نمیگم چون اگه بگم با فامیلت نمیام حسابم با کرام الکاتبینه. در مورد زمان وشهرش اگه مخالفت کنم توجیه الکی میکنه و اگه منطقی توجیه کنم شروع میکنه به بهانه گیری و داد و بیداد و فحش به من و خونوادم. خوب حداقل مرد باش بگو چون نظر خونوادم اینه نمیتونم نه بهشون بگم. نمیدونین چه دردی داره. مجبورم از همون اول باهاش موافقت کنم و بعد حرص بخورم که ببین چطور نظر بقیه رو به کرسی مینشونه.

در مورد بزرگ کردن بچه هم من از همین میترسم که همه تصمیمارو بقیه بگیرن اونم تو رودربایستی با بقیه منو مجبور کنه اون کارو خلاف میلم انجام بدم.

حالا میخوام با راهنمایی دوستان رفتارم رو عوض کنم و همینطور به صورتی که تاثیر داشته باشه باهاش حرف بزنم تا زندگیمون درست بشه.

- - - Updated - - -

زندگی موفق عزیز ممنون. بله میدونم صبر من باعث میشه خودش مقایسه کنه ببینه کی مدام بدگویی میکنه و عوضش کی خوبی میکنه. قبول دارم وصبر میکنم.

من میخوام منم تو زندگیش حرف اولو بزنم. میخوام نظرم مهم باشه که نیست. باورتون نمیشه مثلا زمین داره به من نگفته وقتی هم که مچش رو گرفتم هر روز یه دروغ تحویلم داد. خب چرا؟ چرا همه خونوادش از کاراش خبر دارن اونوقت من بیخبرم. نمیدونید از اینکه با من مثل یک احمق هیچ کاره رفتار میکنه چقدر ناراحت، عصبانی و غصه دارم.
به خدا توقع مالی ازش ندارم. خیلی مخارجم رو خودم میدم. تا به حال تو منگنه نذاشتمش.

از طرفی یه کاری که میخواد انجام بده میره با خونوادش مشورت میکنه. چند روز حرف میزنن با هم . بعد روز آخر بدون اینکه بگه با کسی مشورت کرده به من میگه میخوام فلان کارو بکنم ( مثلا با فلانی بریم مسافرت در این تاریخ و به این شهر) حالا اگه من موافق باشم که هیچ. اگه نباشم راجع به همراهامون مطلقا چیزی نمیگم چون اگه بگم با فامیلت نمیام حسابم با کرام الکاتبینه. در مورد زمان وشهرش اگه مخالفت کنم توجیه الکی میکنه و اگه منطقی توجیه کنم شروع میکنه به بهانه گیری و داد و بیداد و فحش به من و خونوادم. خوب حداقل مرد باش بگو چون نظر خونوادم اینه نمیتونم نه بهشون بگم. نمیدونین چه دردی داره. مجبورم از همون اول باهاش موافقت کنم و بعد حرص بخورم که ببین چطور نظر بقیه رو به کرسی مینشونه.

در مورد بزرگ کردن بچه هم من از همین میترسم که همه تصمیمارو بقیه بگیرن اونم تو رودربایستی با بقیه منو مجبور کنه اون کارو خلاف میلم انجام بدم.

حالا میخوام با راهنمایی دوستان رفتارم رو عوض کنم و همینطور به صورتی که تاثیر داشته باشه باهاش حرف بزنم تا زندگیمون درست بشه.