در همدردی در مورد استثناها صحبت نمیشود و متأسفانه آمار در مورد افراد با رابطه قبل از ازدواج، چیز دیگری را نشان میدهد.
در اروپا متوسط سن رابطه جنسی برای دختران حدود ۱۶ سال هست. هنگامی که وارد دوره دبیرستان میشوند، همه تحت فشار هستند که هرچه زودتر رابطه داشته باشند (عرف جامعه). در آینده، دخترهایی که بکارت دارند معمولاً از سمت پسرها طرد میشوند، چون پسرها فکر میکنند که این دخترها س ک س بلد نیستند و رابطه جنسی با آنها درد سر هست!
در چنین جامعه ای، همیشه باید نگران باشی، چون ممکن هست دوست دخترت بعد از ۵ سال زندگی با تو فردی بهتر از تو را ببیند و تو را ترک کند. یا خیلی از خانواده ها، یک زندگی مشترک دارند، فرزند دارند و...، اما هم زن و هم مرد میدانند، که هر کدام از آنها با زن و مرد دیگری هم رابطه جنسی دارند، و معمولاً سعی میکنند به روی هم نیاورند.
همه اینها را نوشتم که بگویم، اینکه طرف شما، شما را با طرف قبلی مقایسه کند و از آنجا که شما عملکرد بهتری نسبت به او دارید، قدر شما را بداند، به هیچ عنوان داشتن تعهد در یک زندگی مشترک را تضمین نمیکند. بلکه میزان تعهد و اخلاق یک فرد را، میزان پایبندی او به خطوط قرمز و چهارچوبهای جامعه تعیین میکند، و تحلیل چنین موضوعی تنها با رجوع به عملکرد یک فرد در گذشته ممکن هست.
حالا اینکه برای هرکدام از ما چه میزان پایبندی به عرف و شرع مطلوب هست، این به شخصیت، حساسیتهای فردی و تعریف خود ما از تعهد باز میگردد. ممکن هست برای فردی تعریف تعهد این باشد (تعریف دوست من و دوست دخترش از تعهد)؛ ما ازدواج کرده ایم، اما وقتی در کنار هم نیستیم به هر دلیل (مسافرت یا ...)، هر کدام از ما این حق را دارد که با فرد دیگری رابطه جنسی داشته باشد؛ اما صرفاً برای ارضای نیاز و این رابطه نباید با احساس همراه شود.
بنابرین، صاحب تاپیک باید ببیند این مرز بندیها برای شخص خود او چگونه هستند و چه تعریفی دارند، و سپس با توجه به عملکردی که خواستگار در گذشته (و البته حال) داشته (دارد)، میزان سنخیت خود را با او بسنجد و بر این اساس تصمیم بگیرد.
با احترام
کامران
علاقه مندی ها (Bookmarks)