سلام اقای ازرم
میدونم چه حسی میشین منم میخاستم یه تاپیک بزنم تقریبا تو این معنی
ولی من نسبت به حرف حساسم اون کلماتی که اظرافیانم بکار میببرن اگه کسی استاندارد و ادب رو رعایت نکنه بهم میریزم درونمو کلافه میکنه به خودش هم میگم
انگار درونم یه چیزی مثل هارمونی یه موسیقی زیبا و ملایم برا خودش تنظیم کرده و دوس داره همه برا اساس اون نت ها ساز بزنن و یک کلمه زشت یا حرف نامناسب مثل یه پارازیت وسط موسیقی زیبا میمونه مثل صدای یه خش ازار دهنده است .
منطقا فک میکنم نباید اینطور باشه به من چه ربطی داره اون چه مدلی حرف میزنه اما متاسفانه انرژی میگیرم
بعضی ادما کلا خیلی از اطرافشون انرژی میگیرن چه مثبت چه منفی من اینطورم
نسبت به تمام کلمات و حر ف ها و حتی نوشته های افراد حتی تو این سایت حس پیدا میکنم انگار شهودیه نمیشه توضیح داد
حتی به خود ادم هایی که بار اول میبینم و هیچ شناختی ندارم
شما هم روح حساسی دارین مطمانا
البته حساسیت شما رو این موارد شاید بخاطر اهمیتیه که به این مسایل قایلید شاید دنبال مدینه فاضله میگردید شاید کمال گرایین و میخایین همه چی درست و زیبا باشه
اما حقیقت اینه که تو جامعه میشه شاهد هرچیزی بود
اگه مثال بزنید دوستان بهتر راهنمایی میکنند
پ.ن: شاید من درست موضوع رو متوجه نشدم درین صورت ببخشین .موضوع برام جالب بود.
صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را
علاقه مندی ها (Bookmarks)