عزیزم خونواده شوهرت برات محبت نمیارن. یعنی از اونا توقع نداشته باش دوستت باشن محبت کنن و تنهایی هاتو پر کنن. اونا خونواده شوهرن. خیلی محترمانه خانمانه هر وقت نیاز بود با شوهرت برو با شوهرت هم بیا. مثل مهمونی های دیگه که میری. مثلا مهمونی های بزرگ که می ری همین طوری می ری دیگه. نه انتظار داری برای کس و کار بشن نه انتظار داری محبت کنن و نه پا میشی کار می کنی. محترمانه کم حرف خیلی هم احترام بذار در صحبت کردنت و کلا فاصله رو حفظ کن. کار هم تا حد ممکن نکن. مثل عروس می ری مثل عروس میای. اونم چرا؟ چون می خوای شوهرت خیالش راحت باشه و ارامش داشته باشه. همین.
اگه دوست نداری و امادگی نداری تصمیم خودته می تونی بعدها هر وقت فکر کردی اماده ای بری. اما دوستاتو از جای دیگه ای پیدا کن. از اونا توقعی نداشته باش. اونا برات خونواده شوهرن. اگه هم هر از گاهی محبتی کردن خوبه. اما در کل اصلا توقع اینک تنهایی هاتو پر کنن نداشته باش.
اما در هر حالتی از نظر گفتاری باهاشون محترمانه رفتار کن. محترمانه که می گم در حد گفتار و خوش رو بودنه. اما نمی خواد کاری کنی و عملا نمی خواد از خودت براشون مایه بذاری.
ممنون از جمله ی امیدوارانه قشنگت. لطف داری. خوشحالم کردی
علاقه مندی ها (Bookmarks)