مرسی محمد هم دل عزیز.
اون تصمیم اشتباه نبود، من هم کلا تقصیری نداشتم.
تصمیمی مبنی بر انجام یک کار گرفته شده بود. من خیلی وقت پیش پیشنهاد دادم که شکل انجام کار برای مدتی تغییر کنه. و دیگه فراموشم شد که توافقمون سر یه بازه زمانی بود. بنابراین طرف مقابلم وظیفه داشت یادآوری کنه. اما اینکارو نکرده. گویا برای یه مدت اون وضعیت رو تحمل کرده در حالیکه سختش بوده (من اینو الان که دارم اون رفتارش رو تجزیه تحلیل می کنم متوجه شدم. وگرنه اصلا به فکرم نرسیده بود که ممکنه چیزی داره بهش تحمیل میشه). بعد ایشون بدون هماهنگی با من، یه دفعه روال کار رو به شکل اولیه درآورده. و با وجود اینکه میدونست رفتارش چقدر بی ادبانه محسوب میشه، حتی عذرخواهی هم نکرد. (شاید چون یه مدت اون شرایط رو تحمل کرده، به خودش حق داده رفتار بی ادبانه ای داشته باشه. شاید هم چون میدونست عذرخواهیش رو به راحتی نمیپذیرم.) فقط یه سری توجیهات نامربوط برای کارش آورد.
ارتباط با آدم های منفعل واقعا منزجر کنندست! انتظار دارن از محتویات ذهن و قلبشون اطلاع داشته باشی.... جرات خواهش کردن ندارن، حرفاشون رو طوری میزنن که خودت یه کاری رو انجام بدی! جرات یادآوری وظایفت رو هم ندارن! یه چیزی میگن، منظورشون کلا یه چیز دیگست! من از قبل میدونستم این فرد منفعلیه، و یکبار هم بهش گفتم اگه چیزی رو ازم میخواد، صریح بگه... اما حالا که انفعالش به این حد رسیده، دیگه واقعا عصبانیم!
علاقه مندی ها (Bookmarks)