مدل زير براي حل مناسب مشكلات پيشنهاد مي‌شود. اين مدل شامل 6 مرحله است:


1- شناسايي، تعيين و تعريف مشكل:

مشكل را از راههايي تعريف و بيان كنيد كه مبتني برزيرسوال بردن ديگران و توهين به آنها نباشد. عبارت من اين جورفكرمي‌كنم ، وقتي با تاكيد بيان مي‌شود؛ همواره مشكل مي‌آفريند. اين جمله تاكيدي به اين مفهوم است كه شما دقيقا با احساس و عقايد خودتان رابطه‌اي را شروع مي‌كنيد كه طبيعي است به اين گونه، راه هرگونه گفت و گوي مثبت بسته مي‌شود.

درحالي كه بايد يك شنونده فعال و قوي بوده و به ديگران اجازه دهيد كه ديدگاه‌هاي خودشان را بيان كنند و همچنين تلاش كنيد كه طرف خود را درك و سوال هاي لازم را طرح كنيد تا مطمئن شويد كه چيزي را بد نفهميده‌ايد.


درك نظرات طرف مقابل‌تان مي‌تواند باعث شود كه مشكل را به صورت جديدي ببينيد. اما دراين ميان مراقب باشيد منكراحساسات خودتان نشويد. اگرشما آنچه را كه احساس مي‌كنيد بيان نكنيد؛ ممكن است طرف شما انگيزه‌اي براي حل مشكل پيدا نكند. مطمئن شويد او متوجه اين مسئله شده كه بايد راه حلي پيدا كنيد كه به نيازهاي هردوي شما پاسخ مناسب دهد. راه‌حلي كه هيچ بازنده‌اي ندارد ودرواقع، راه‌حل پيروز- پيروز ناميده مي‌شود.


2- پيشنهاد راه‌حل هاي مختلف:

به آساني نمي‌توان با سرعت و شتابزده، بهترين راه‌حل را پيدا كرد. از طرف مقابل‌تان بخواهيد كه اين حركت را با پيشنهاد راه‌حل‌هاي متفاوت آغاز كند. دراين صورت شما فرصت خواهيد داشت عقايد خودتان را ديرتر مطرح كنيد.


دراين مرحله تلاش كنيد تكنيك هاي گوش‌دادن فعال را به كارببنديد و به عقايد و نقطه نظرات طرف مقابل خود احترام بگذاريد. همچنين درتكاپوي تهيه ليستي از راه‌حل‌هاي مختلف قبل از ارزيابي و بحث برروي آنها باشيد.


3- راه‌حل‌هاي مختلف را ارزيابي كنيد:

منتقدانه، بي‌پرده و صريح با مسايل برخورد كنيد و شنونده‌اي فعال و صبور باشيد.


4- تصميم بگيريد:

يك توافق عمومي درمورد راه‌حل مطرح شده، ضروري است. اين راه‌حل بايد به گونه‌اي تعريف و مشخص شده باشد كه هردو طرف آن را درك كنند.سعي نكنيد كه طرف مقابل‌تان براي پذيرش راه‌حل خاصي، تشويق شده يا مورد فشارقراربگيرد. اگرطرف شما قادرنيست كه به صورت آزاد يك راه‌حلي را انتخاب كند، اين خطروجود دارد كه هيچ راه‌حلي درمورد مشكل شما پيش نرود.

5- آن راه‌حل را بكارببنديد:

پس از اينكه راه‌حلي مورد موافقت قرارگرفت، معمولا به سرعت لازم است درمورد چگونگي اجراي آن بحث و گفت و گو كنيد. اينكه چه كسي، چه بايد بكند و زمان انجام آن چيست؟
اگرطرف شما به آنچه به توافق رسيديد، وفادارنيست، شما بايد با تكيه به آنچه مورد نظرتان بوده، با او روبرو شويد. اما به طورپي‌درپي وظايفش را به او يادآوري نكنيد. اين كارباعث مي‌شود كه او به جاي احساس مسئوليت دربرابر رفتارخود، بريادآوري‌هاي شما متمركز و به آنها تكيه كند.

6- انجام يك ارزيابي قدرتمند و مداوم:

گاهي ممكن است شما نقطه ضعف‌هايي را درراه‌حل خود پيدا كنيد. دراين صورت، هردوي شما بايد راضي باشيد كه درمورد تصميم‌هاي اتخاذ شده، تجديدنظر كرده و آنها را اصلاح كنيد.


اما دقت كنيد كه اين كار بايد توسط هر دوي شما انجام شود نه اينكه تنها از طرف يكي از شما دنبال شود.شما بايد با همه تغييراتي كه درراه‌حت مورد نظر داده مي‌شود موافق باشيد؛ درست همان گونه كه دقيقا شما بايد با راه‌حل اصلي موافق باشيد.


اجراي اين مرحله‌ها را آزمايش كنيد، اما بخاطرداشته باشيد كه بهترين روش براي حل مشكلات مختلف، گوش دادن فعال و صبورانه، اظهارات مستقيم و باز، اعتماد و احترام به نيازهاي ديگران، بازبرخورد كردن با عوامل جديد و بردباري است.


توجه كنيد منظوراز تكنيك گوش دادن فعال اين است كه شما همواره اين نكته را بخاطرداشته باشيد كه آيا منظورو ديدگاه‌هاي ديگران را كاملا متوجه‌ شده‌ايد و اينكه آيا آنها واقعا موافق با درك شما از صحبت‌هايشان هستند. چرا كه درغيراين صورت، شما بايد براي رسيدن به درك درست از اين ديدگاه‌ها سئوالهاي مورد نياز را طرح كنيد.