با قد خاستگارم خیلی مشکل دارم

[taranom2002]

عزیزم این مسئله کاملا مربوط به خودت میشه.

اصلا به این حرف توجه نکن که چون 30 سالته معیار ظاهر نباید برات مهم باشه.این یه معیاره ممکنه تا ابد هم باشه

مثلا من خیلی از دوستام هستن که فقط به شخصیت طرف مقابل نگاه میکنن و اگه خوب باشه به ظاهر اصلا اهمیت نمیدن.

ولی من خودم یه پسری 5 سال خواستگارم بود همه ی این مواردی هم که گفتی در موردش صدق میکرد تحصیلات ، خونواده ، ماشین ، خونه .... و خیلی چیزای بیشتر حتی اخلاقش هم خوب بود ولی من قبول نکردم چون اصلا ظاهرشو دوست نداشتم خیلی سعی میکردم با خودم کنار بیام اون موقع اما دیدم نمیشه اگه بخوام باهاش زندگی کنم هم به خودم هم به اون ظلم کردم چون همش با ظاهر دیگران مقایسش میکردم.

هنوز که هنوزه هم همینم . البته نه اینکه تو برخورد با دیگران ظاهرشون برام مهم باشه نه اصلا. ولی واسه زندگی واسم فرق میکنه حتی حاضرم خیلی چیزای مادی رو نداشته باشه (نه معنوی) اما ظاهرش کاملا به دلم بشینه.

پس به خودت رجوع کن از آینده هم نترس.

از همه ی دوستان بابت راهنمایی واقعا ممنونم.

در مورد بعضی از صحبت های دوستان من آدم کمالگرایی هستم و همیشه سعی کردم از هرچیزی به بهترینش برسم در حد توانم ولی ولی ولی در مورد ازدواج خیلی سعی کردم واقع بین و منطقی باشم نه هیچ وقت منتظر شاهزاده با اسب سفید بودم نه دنبال مردی با قد 190 .
من همیشه دنبال به هم اومدن بودم.خودم چهرم معمولی و رو به خوبه پس هیچ وقت انتظار یه مرد خیلی زیبا رو ندارم. الان همین خواستگارم لیسانس هستن ولی من فوق لیسانس ولی به این هم اهمیت ندادم. (دیدین که اشاره ای نکردم)

یکی از دوستان علت مهم بودن قد رو از نظر من پرسیده بودن، همون دیدی که نسبت به مردهای کوچکتر از خودم در مورد ازدواج دارم همین دیدم نسبت به قد دارم.شایدم دیدم درست نیست ولی یه مرد کوچکتر از خودم اون حس امنیت و تکیه گاه بودن رو بهم نمیده متاسفانه در مورد قدهم همین نظر دارم. و به گفته یکی دیگه از دوستان بیرون رفتن با هم و نظر دیگران اذیتم میکنه.

یه چیزی هم که فکرکنم خوب بیان نکردم اینکه ایشون اگه تپل نبود شاید می تونستم خودم راضی کنم ولی اتفاقا من با استایل بدنیش مشکل دارم از نظرم خیلی زنونه و تپله. انگشتای تپلی و زنونه .اصلا حس مرد بودن و تکیه گاه بودن بهم نمیده .حالم بد میشه. حتی نمیتونم تصور کنم دستم رو بگیره چه برسه به...(نمی خواستم اینا رو بگم ولی دوستان پرسیده بودن)

تو صحبتهایی که داشتیم چیز خاصی نگفتن که جذب اخلاقش بشم خیلی عادی و معمولا هم من سوال پرسیدم. و گاها ایشون در جواب سوالی میگفت به این مسئله تا الان فکر نکردم!!!! به نظر میومد که ایشون میخواست با خانوادش بیان و صحبت اصلی رو بکنن!!!
ولی وقتی من گفتم زمان میخوام واسه شناخت بیشتر مخالفت نکردن. ولی یه سوالی تو ذهنمه که چرا سعی نمیکنه بیشتر هم بشناسیم مثلا موبایل من رو داره (واسه ملاقات اول که هم دیدیم) ولی نه زنگ میزنه سوالی بپرسه نه هماهنگی واسه ملاقات خصوصی نه هیچی....فقط مادرش زنگ میزنه خونمون با مامانم حرف میزنه و از این طریق قرار میذارن. اون روزی هم که با مادرش اومده بود همینجوری نشسته بود(نگاه میکرد و میخورد) تا اینکه آخرش مامان من گفت اگه صحبتی دارین برید بزنید.!! این یعنی چی؟؟؟
به نظر شما این غیر عادی نیست یکم واسه مرد 34-5 ساله؟؟؟