قصه تلخ زندگی من....نمیتونم ولش کنم...قسمت3

[مهمان93]

سلام همدردای عزیز

امروزوالان که دارم تایب میکنم.............

حالم بینهایت خرابه...........

بغضی توگلومه.....که نمیترکه.............

بخداخسته م..........

ازخودم که اینقدضعیفم............گاهی فک مبکنم کاش ضربه مغزی بشم.....حافظموازدست بدم....لیسانسمم بخوره

توسرم..............

آخه اینم زندگیه که من دارم!!!!!!!!!

عین یه تیکه آشغال منواززندگیش برت کردبیرون...ولی هنوزعاشقشم...........

اونم عاشق باشه یانباشه که نیست........

رسیدن محاله...

میگیددخترخوب بخوای میتونی فراموششش کنی......

فکرمیکنید نخواستمونمیخوام!!!!!!!!!!!!!دیگ� � خسته ترازاونیم که حتی نفس بکشم.........

میگیدبرومشاور.روانبزشک5سال ه دارومصرف میکنموهیچ هیچ هیچ...........

چراکسی صدامونمیشنوه...........

دارم تاوان چیروبس میدم خدااااااااااااااااااااااب سمه..............

20سال احساس توزندگیم تعطیل بود.....یکی ازراه میرسه...........اونم کی...........یکی که میدونمست شرایط روحیم

چقدداغونه...ولی بابیرحمی تمام.........ترحم نخواستم ازش...ولی چرابارآخراومدوقول دارددلخوشم

کردویک هفته بعدبراهمیشه ..انداختم دور...........وهنوزدیوانه واردوستش دارم........

سهم من اززندگی اینه خداااااااااااااااااا...

توروکمکم کنید...بریدم دیگه

[meinoush]

عزیزم لحن توجیه زیاد خوب نبود ولی کلیت حرفش درست بود. اینکه تو خودتو به اندازه ی کافی دوست نداری. و اینکه دلیل اینکه کسی رو دوست داری که اینهمه بدی داره در درون خودته. نه فقط تو. همه همینطوری هستن. اینکه هدف برای خودت تعیین کنی. راهتو و مسیر زندگیتو مشخص کنی و ببینی اون ادم و کلی ادمای دیگه اصلا کسایی هستن که در این مسیر و هدف های تو قرار بگیرن یا نه. اینایی که نوشته بود درست بود. فقط لحن خوبی نداشت. و البته با یه چیز دیگه اش هم من مخالفم. اینکه بی ارزش باشه کسی. تمام ادم ها ارزشمندن. ولی باید همنیشین کسی بشیم که بتونه خوبی ها ی ما رو بیشتر شکوفا کنه. البته منم توی تاپیکم یکی از دوستای خوب این تالار برام نوشت همه قرار نیست ازدواج کنن و همه قرار نیست موقق باشن. اینا واقعیتن البته برای من. و البته برای الان من. و هر چیزی قابل تغییره. من اینم چون چندین سال به روشی و با نگرشی زندگی کردم که این شدم. چیزی که هستم نتیجه ی چندین سال قبل منه. چند سال بعدم نتیجه ی این چند سالی خواهد بود که هنوز نیومده. چیزی که از اینا واقعی تره اینه که هر کسی ارزشمنده. فقط باید تلاش کنیم این ارزش ها رو در وجودمون پیدا کنیم. و بعدم شکوفا. تو که سنت کمه. به جای اینکه به این ادم که برات نقش مثبتی نداشته و روی زندگیت اثر مثبتی نداشته بچسبی خودتو ازش ازاد کن. بقیه راهتو ادامه بده. امیدوارم تو خیلی زود موفق بشی و هر روزت بهتر و بهتر شه.

دوستان لحن متفاوت به کار می گیرن که شاید شما بتونی اثر بدیش. یه بار دیگه همه ی پست هایی که براتون گذاشتن رو بخون. من هر بار که پست هایی که برام می ذارنو می خونم چیزایی بیشتر پیدا می کنم توشون.

موفق باشی.

- - - Updated - - -

سلام همدردای عزیز

امروزوالان که دارم تایب میکنم.............

حالم بینهایت خرابه...........

بغضی توگلومه.....که نمیترکه.............

بخداخسته م..........

ازخودم که اینقدضعیفم............گاهی فک مبکنم کاش ضربه مغزی بشم.....حافظموازدست بدم....لیسانسمم بخوره

توسرم..............


خسته ای و معترض. چون داری با چیزی که هست می جنگی. اون رفته. بپذیر. تو حست خوب نیست. اینم بپذیر. اینا چیزایین که هستن. همین لحظه واقعیه. اول همه چی رو بپذیر. نجنگ با این لحظه و وضعیتی که الان داری. دنبال سوال جواب نگرد. بی تفسیر و قضاوت همین الان همین لحظه رو با همه ی چیزایی که توشه بپذیر. بعدش بیا با فکرت که ازاد تر شده با این پذیرش برای بهتر شدن روند زندگیت فکر کن و بعدم تلاش.
آخه اینم زندگیه که من دارم!!!!!!!!!

عین یه تیکه آشغال منواززندگیش برت کردبیرون...ولی هنوزعاشقشم...........

هیچکس توان اینو نداره که کس دیگه ای رو مثل اشغال دور بندازه یا نندازه. این حس توئه. تویی که این حسو پیدا کردی. همین. هیچ موجودی اشغال یا بی ارزش نیست. همه ارزشمندن. اگه یکی رهات کرد و رفت معنیش این نیست که به تو توهین شده. معنیش این نیست که تو معیوبی. معنیش این نیست که اون عوضیه (البته این ادم هست بسکه دروغ گفته. اما رها کردن یه ادم و ترکش به تنهایی معنی عوضی بودن نداره) وقتی دو نفر راهشون از هم جدا میشه فقط معنیش اینه که دیگه راهشون یکی نیست. اصلا موجودیت ارزش و هویت هیچکدوم زیر سوال نمی ره. فقط راه جدا شده. همین.

اونم عاشق باشه یانباشه که نیست........

رسیدن محاله...

میگیددخترخوب بخوای میتونی فراموششش کنی......

فکرمیکنید نخواستمونمیخوام!!!!!!!!!!!!!دیگ� � خسته ترازاونیم که حتی نفس بکشم.........
گیر دادی و چسبیدی به این حست. واسه همینه که نمی شه. ببین میگن وقتی ادم با کلی زحمت و زمان به رنج هاش دست پیدا می کنه بعدش فکر می کنه این رنج ها خیلی ارزشمندن! چون خیلی زحمتش شده تا به اینا برسه. بعدش می خواد به هر شکلی نگهشون داره. همه امون اینطوری بودیم و یا هستیم. واسه همینم کلی با خودش و لحظه و همه چی می جنگه فقط چون این رنج ها رو فکر می کنه خیلی مهمن و می خواد نگه دارتشون. رهاشون کن. خودتو بتکون از دردا و رنج ها. همین الان. بیشتر از این نمی خواد به گذشته بچسبی. اگه خودت بخوای می شه که دیگه انقدر عاشقش نباشی. خودتی که اصرار داری به این عشق. و خودتی که می تونی این احساسو به خودت تموم شده اعلام کنی و راه خودتو بری.

میگیدبرومشاور.روانبزشک5سال ه دارومصرف میکنموهیچ هیچ هیچ...........

چراکسی صدامونمیشنوه...........

دارم تاوان چیروبس میدم خدااااااااااااااااااااااب سمه..............

20سال احساس توزندگیم تعطیل بود.....یکی ازراه میرسه...........اونم کی...........یکی که میدونمست شرایط روحیم
بازم عاشق میشی. بازم عاشق میشی. هر بار بهتر و بهتر عاشق میشی. نترس. این احساسو به این ادم که رفته انقدر دو دستی نچسب. ول کن این عشقو. بعدا بهتر از اینو پیدا می کنی. یهتر. فقط باید خودتو بپذیری.

چقدداغونه...ولی بابیرحمی تمام.........ترحم نخواستم ازش...ولی چرابارآخراومدوقول دارددلخوشم

کردویک هفته بعدبراهمیشه ..انداختم دور...........وهنوزدیوانه واردوستش دارم........

سهم من اززندگی اینه خداااااااااااااااااا...
همه چیز در تغییره. اینو بپذیر. این چیزیه که هست. توقع نداشته باش که چیزای بیرون از وجودت بی تغییر بمونن. واقعیت هستی و دنیا اینه که تغییر کنه. تو هم تغییر می کنی. اما درونت همیشه مال خودته. در درونت هم تغییراتی می کنی. اما با اگاهی خودت.
به هیچی انقدر سفت نچسب تا درد نکشی. همه چیزو بپذیر. با خودت مهربان باش.

توروکمکم کنید...بریدم دیگه

عشقم مثله خیلی چیزای دیگه است. البته وابستگی مربوط به عشق. عادت می کنی. بعدش باید صبور باشی تا بتونی این عادتو کم وکمتر کنی. یه جور اعتباده اما صبور که باشی دیگه بعدش که ترکش کردی این وابستگی رو دیگه نمی ری سراغش.
صبور باش و با خودت مهربان باش. چیزایی که هستو بپذیر.
حالت خوبه. حست بده. حست هم کم کم به کمک خودت بهتر میشه.