
نوشته اصلی توسط
anisa
سلام ممنونم
براتون مثال میزنم مثلا یه بار( اولین بار بود فک کنم ) با یکی از دوستانم بیرون رفته بودم دوستم منو تا سر کوچمون رسوند رفت. من برگشتم خونه دیدم کسی درو باز نمیکنه کلید هم ندارم به بابام زنگ زدم گفتن میایم خونه صبر کن تو اون فاصله زنگ زدم به نامزدم جریان رو براش تعریف کردم . با صدای بلند یکم حالت عصبانی شروع کرد به صحبت کردن که این چه دوستی تو داری چقدر بیشعور و بی مسئولیت که این وقت شب (8.5 بود خیلی هم دیر نبود ) تو رو پیاده کرد ولی منتظر نموند که بری خونه بعد بره شاید اتفاقی برات میافتاد. اینجور دوستا به درد نمیخورن منم خیلی ناراحت شدم که راجع به دوستم اینطوری قضاوت کرد گفتم نشناخته چطور راجع به دوستم قضاوت میکنی. گفت من بر اساس چیزی که ازش دیدم صحبت میکنم و از نظر من این ادم بیشعوره و وظیفه ی خودشو انجام نداده .
از همون موقع هم بود که بهم گفت 7 8 شب دیره برای یک دختر که بیاد خونه و نظرش اینه که من مردم فرق میکنه اگه دیرترم بیام مشکلی ایجاد نمیکنه اما تو به عنوان یک زن وظیفه داری که زود برگردی و با اطلاع کامل باشه.
البته اینم بگم ایشون از یه شهر دیگه هستن. ما توی یک شهر نیستیم.
وقتی بیرون میرم تماس نمیگیره اصلا که چک کنه ولی دقیقا انتظار داره که ازش اجازه بگیرم و میگه باید برای بیرون رفتن و کارات حد و مرزی داشته باشی دقیقا مشخص باشه چه ساعتی میری میای و با چه کسانی.
خودش اکثرا خونست و زیاد بیرونی نیست اما به من میگه تو خیلی بیرونی هستی .
اگر هم بیرون بره ممکنه تا دیر وقت هم باشه برای شام یا کارش من زنگ بزنم جواب میده ولی ممکنه از قبل اطلاع نده یا بده فرق زیادی براش نداره اما از من یه انتظار دیگه داره و دلیلشم اینه که تو دختری فرق میکنه.
منم دختر بی بند باری نیستم ولی واسه بیرون رفتن یا کارای دیگه خیلی هم بسته نبودم و تو خونه خودمون راحتم و یکی دو سالی بود نیاز به اجازه هم نداشتم ولی اطلاع میدادم.
االان یکم سر این موضوع با هم مشکل پیدا کردیم میگه تو تعریفت با من فرق داره.
از یه طرف دیگه هم من ازینکه بهم توجه میکنه خوشم میاد و ازینکه حس میکنم پسر پایبندیه دوس دارم و گاهی میگم بهتر ازینه که واسش بی اهمیت باشه از کاراش هم بدم نمیاد ولی دوس ندارم خیلی محدودم کنه همین.
اما میگم نکنه بعدا نتونم این اخلاقاشو تحمل کنم یا حساسیت هاش خیلی شدید باشه چون اینجور که مشخصه این منم که باید با این چیزا کنار بیام نه اون.
الانم بهش میگم که فک نمیکنی یکم حساسیت هات زیاده میگه نه لازمه من نظرم اینه.
من از نظر شرایط کاری و زندگی و برخوردی ایشونو قبول دارم. دقیقا میدونه داره چی کار میکنه .آدم املی هم نیست امروزی هم زندگی میکنه ولی تفکرش یکم قدیمیه البته به نظر من اینجور میاد امااون میگه برای زندگی لازمه چون مرد سرپرست خونوادست.
در مورد کار کردن من هنوز حساسیت به خرج نداده اما یکی دو بار تو صحبتاش اشاره کرده که زمانی که بچه دار شدیم واسه زن سخته کار کردن !
اما در کل حرفاشو رک میزنه و عنوان کرده که چی میخواد ولی من تو برزخ موندم. اخرین بحثی که با هم کردیم گفته که اگه از لحاظ فکری به هم نخوریم باید در مورد ادامه فکر کنیم منم همین نظرو دارم اما فک میکنم زمان بیشتری لازمه مخصوصا چون یکم دوریم.
در مورد چیزای دیگه من هنوز مورد بدی ازشون ندیدم . ازش هم خوشم اومده اونم متقابلا همین احساسو داره.
پسر منطقی احترام هم میذاره و انتظار داره منم خیلی احترام بذارم و رعایت کنم. میگه هر کسی باید جایگاه خودشو بدونه تو به عنوان یک زن و من به عنوان یک مرد .یعنی برای مرد و زن یه تعریفی برای خودش داره و فرق قائل میشه.
من میخوام بدونم این تعریفی که داره درسته ؟ این همه از برابری مرد و زن که میگن پس چیه. و چون اولین کسیه که باهاش جدی نامزد کردم نمیدونم ایا مردای دیگم همینطورن ؟ خوبه که اینطوری باشه یا حساسیتش زیاده ؟
خیلی از شوهرای دوستام اینطوری نیستن ولی با توجه به خصوصیات خوبی هم که داره نمیدونم چی کار کنم؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)