خواهرخوب زندگی مشترک بین دو نفرهست.
هر دوعلایق،آرزوهاباورهاتجارب ،دغدغه هاومهمترازهمه اولویتهایی دارندکه باید دسته بندی شوند.دغدغه ی اصلی شماکاملا قابل درک هست این نیازهای عاطفی به همدیگر دوطرفه هست
.امادربقیه موارد نمیشود خواسته های یکی فدای دیگری شود. شاید منبع تأمین مالی همسرت شهرخودش باشه و نقل مکان براش دشوارباشد. شایدایشون هم معترض باشد که تمرکزشمابرتحصیلتان مانع از باهم بودن بیشترتان شده...
رنجها ومشکلات باعث قویترشدن ما میشه نه اینکه وسط کارقافیه راببازید...وقتی دو نفر همدلانه وباحسن نیت به راه حل فکرکنندحتماراه های درست روپیدامیکنند.
تشخیص اینکه جای ثابتی سکونت کنیدیاهردو تامدتی متناوبا به هم سربزنید باخودشمادو نفرهست..اگه شماشرایط اورودرک کنید وبا این موضع باهاش صحبت کنیدرابطه موثر ترمیشوداحتمالاایشون هم متقابلاشمارودرک خواهندکرد،تاچند تاراه حل کاربردی پیداکنید.. از سرزنش خود واو دست بردارید ایشون مسئول رفتار خودظ در برابر پدرش هست وشما در بهترین حالت فقط میتونستید مشورت وهمفکری کنید که ماشین رو بخرد یا خیر.
جای شکرش هست که رابطه شما مزیتهاونکات مثبت اصلیش پابرجاست..
.احساسات عاطفیت روبهش پنهان نکن وابرازشون کن دغدغه هات روباهاش درمیون بذارمن پیشنهادمیکنم حضوری باهاش صحبت کنید.این لینک رو هم لطفا مطالعه کنید:
http://www.hamdardi.net/thread-10711.html
.
علاقه مندی ها (Bookmarks)