چطور دختری که ترکم کرد رو فراموش کنم ؟

[AMIN 1994]

بچه ها یکی که تجربه داشته بهم بگه چیکار کنم تو این وضعیت ؟

تقریبا دیگه مطمین شدم اون دختر برنمیگرده پس باید فراموشش کنم ولی واقعا نمیتونم

ذهنم منتظر جرقه هست تا دوباره اون فکرای ازاردهنده بیاد سراغم

بخدا از این وضعیت خسته شدم خیلی تاثیر بدی تو زندگیم گذاشته . اتفاقی افتاد که پشت دستمو داغ کردم دیگه تا ابدالدهر با هیچکسی دوستی و رابطه عاطفی برقرار نکنم !

میگین به چه راهی متوسل بشم ؟‌ چطوری خودمو از این مهلکه ای که گرفتارش شدم نجات بدم ؟

دو روز خوب میشم ولی 4 روز دوباره همون فکرای ازاردهنده باهامه.

زندگیم راکد شده توان انجام هیچکاری رو ندارم .

نگاهم همش به این گوشیه لعنتیه به امید اینکه شاید این دختر زنگ زد یا پیام داد

3 هفته اس حالم همینجوریه

بریدم دیگه

[صبوری]

سلام جناب امين اين چند روز رو چطور گذرونديد تونستيد با ماجرا كنار بيايد؟؟؟؟؟

- - - Updated - - -

جناب امين من تصورم براين هست شما به يك ثبات نسبي در كنترل احساسات و غلبه اون بر عقل و منطق رسيده باشيد از اين به بعد بايد سعي و تلاشتون رو بر كنترل افكار و حساساتتون بذاريد.

اگر به ثباتي كه ميگم رسيديد بهتر هست تصميم قطعي بگيريد ببينيد اون دختر كجاي زندگي شماست آيا در اينده شما هست يا نه اگر نيست و نميخوايد باشه حتما يك پيام با مضمون اتمام رابطه به ايشون ارسال كنيد تا خودتون هم به اين باور برسيد تموم شد .
اگر نه اينطور نيست بيايد همين جا بگيد چطور ميخوايد اين دختر رو در اينده زندگيتون به طور منطقي داشته باشيد تا براش برنامه ريزي كنيم .

اين حالت هاي شما به خاطر بلاتكليفيه كه هر چه سريعتر بايد به قطعيت برسيد وگرنه اين اوضاع همچنان ادامه داره.

[AMIN 1994]

والا سعی کردم کنار بیام ولی بازم مشکلاتی وجود داره که منو بسیار اذیت میکنه
خیلیم اذیت میکنه
همه چیزایی که منو به یاد اون دختر میندازه از اطرافم دور کردم ولی به کوچیکترین چیزی دوباره به همون حالت سابق برمیگردم
نمیدونم شماها اینجور شرایطی رو تجربه کردین یا خیر ولی بشدت از زندگی میندازتتون
باعث رکود میشه تو زندگیتون
میدونین از نظر اون دیگه رابطمون تموم شده
منم دیگه تموم شده میدونم این رابطه رو چون فهمیدم عشق رو نباید گدایی کنم
دختره هم خطشو خاموش کرده
احتمال میدم اصن خطشو عوض کرده
درواقع تصمیمم بر فراموش کردنه اما نمیتونم کنار بیام
هروقت اینو تصور میکنم که قراره یه پسر دیگه وارد زندگی اون دختر بشه بشدت اذیت میشم
یه حالت بدی بهم دست میده که حتی دوست دارم اگه گوشی تو دستم هست رو بزنم تو دیوار ! بخدا سر این جریان خیلی افسرده و عصبی شدم با اینکه سعیم در کنار اومدن با قضیه هست
من ذاتا ادم شادی نیستم حالا شما حساب کنید یه شکست عاطفی سنگین هم اومد سراغم
میدونین چی حس میکنم ؟
این مشکل رو تا مدت ها باید یدک بکشم ! که البته عاجزانه از خدا میخوام حسم اشتباه باشه چون نه توانشو دارم نه طاقتش
بریدم دیگه
حدود 25 روز درگیرم و جز نوسانات هیچ تغییری تو زندگیم رخ نداده
2 روز خوبم بجاش 4 روز حال خراب
اخه دیگه چیکار باس انجام بدم که ندادم ؟
بریدم دیگه از این زندگی مسخره بریدم...

با کی حرف بزنم که سبک بشم ؟
به مادر و خواهر و اینا که نمیشه
به دوستم بگم ؟
که دوستم درظاهر باهام همدردی کنه ولی بعد از مدتی به همه بگه این قضیه رو ؟
هیچکسی نیست باهاش صحبت کنم

[meinoush]

اگه دوست داریش که به این زودی فراموشش نمی تونی بکنی توی 20 روز. زمان بیشتری می بره. کارای عادیتو کارایی که باید بکنی رو بکن. مثل کار مثل درس خوندن و ... منتظر نشو که حالت همین الان خوب شه و اونو فراموشش کنی تا به کارای عادیت برسی. فراموش می کنیش ولی الان تمرکزتو روی کارات بذار. همینکه نمی بینیش خوبه کم کم تعدیل پیدا می کنه احساساتت. چون می گی مطمنی که از نظر تو تموم شده است. صبور باش. ورزش کن به کارای روزانه ی خودت رسیدگی کن.
اگه هم دوست داشتی تفسیر اشعار مولانا هم شاید خوب باشه بخونی یا گوش بدی. واسه من یه مقداری خوب بود این روزا که اعصاب ندارم خیلی.
ببین دوست داشتن که یه روزه توی دل ادم نمیاد. ممکنه یه سال طول بکشه تا ادم تازه یه کمی یکی رو دوست داشته باشه. پس واسه فراموش کردنش هم یه روزه فراموشش نمی کنه. نرم نرم. اروم اروم. صبر می کنی و در عین حال به سلامتت رسیدگی می کنی ورزش می کنی و کارای مربوط به خودتو انجام می دی.

یه چیز دیگه اینکه وقتی می بینی شروع شده غصه خوردنت و فکرشو می کنی به خودت مهلت نده که غرق افکارت بشی و بیشتر و بیشتر ناراحت شی. سریع برو یه کاری دیگه بکن. برو بدو یا برو با دوستات بیرون یا برو یه داستان بخون یه فیلم ببین درساتو بخون به یه کتاب صوتی گوش بده و یا هر کار دیگه ای. خودتو تو افکارت ول نکن. افکارتو یه مقداری هدایت کن.

موفق باشی.

[Less Than Nothing]

بد ترین نقطه کشور ؟! کسری هم که بهتون میدند که! اگر سربازی زوری منظورته عزیز که خب من حرفی ندارم که بزنم فلسفه سربازی برای بعضی ها فرق میکنه. حالا اگر در خونه اول رفته بودی سربازی بعد برای معافی اقدام کرده بودی هم ساده بود هم خرج مالی و زمانی کمتر بود و احتمال معاف شدنت هم بیشتر بود (نه در همه بیماری ها) شاید از سر لجبازی جای بدی افتادی - میگند سیستم انتخاب میکنه...
خاطره تعریف میکنی بذار یه مورد رو برات باز کنم، چیزی که بهت میگم مال سربازی نیست

( اگر حوصله نداری خلاصه رو بخون، داستان سوز داره)
حول و حوش 16 سالگی بودیم توی یگان خودمون همه رقم آدم از هر سازمانی جذب شده بود برای آموزشی میانگین سنی 19 سال داشتیم
تو اون دوره همون اول بهمون گفتند به اندازه خودتون چال بکنید طوری که کل بالا تنه تون توش جا بشه و سرتون بیرون بمونه بعد هم قطار های ترم بالایی چاله رو برات پر میکردند تا 3 روز تو خاک چال بودیم نه آبی نه غذایی اگر میدونستیم قراره همچین بلایی سرمون بیاد اصلا فرم رو پر نمیکردیم (یه سری حتی به روز دوم هم نرسیدند) بعد از این دوره یک هفته برامون تئوری سلاح رو آموزش دادند ما هم فکر کردیم سختیش همون اول بود دیگه چیزی نیست میخواستند ببینند کیا جدی اند بعد از یک هفته ما رو بردند یه منطقه دیگه از دور میدیدیم که یکی رو با طناب بستند بردند بالا از همون ارتفاع 20 30 متری ولش میکردند تا 1 متری زمین زجر کش میکردند روی زمین هم خاک نبود سنگ لاخ کامل کمی تا قسمتی هم خون ریخته بود.از بچه ها پرسیدند هرکی میخواد میتونه انصراف بده (یکی دو نفر رفتند) بچه ها رو تک تک میبستند به این طناب میبردند بالا همونجا ولشون میکردند تا نزدیکی زمین تا زجر کش کنند مارو... دوره قواصی و کوهپیمایی با دو برابر وزنمون بقیه مصیبت ها هم به کنار، حتی کشته هم توی تمرین دادیم... سربازی که رفتی که ساده بوده.


توی تیمی که بودم یه آدم با دل تقریبا در همین ابعاد شما یکی رو میخواست از بد بختیش پدر و مادر موافق نبودند باباش هم گذروندن این آموزشی رو براش شرط کرد! این طرف هم اینقدر تو دار بود وقتی فهمیدیم که عاشق اومده که دیدیم اصلا تلفن به خانواده نمیزنه (اجازه زنگ زدن به خانواده مجاز بود) با کلی حرکت از زیر زبونش کشیدیم چشه ! تو اون وضعیتی که بودیم همه دنبال راه فرار بودند که برچسب نخورند ما هم این و شیر میکردیم که آقا کلی ماهی تو این اقیانوسه چرا گیر دادی به این دختر ! این هم کلی دلیل و برهان ردیف میکرد برامون ما هم به صراط خودمون راهنماییش میکردیم... بعد از آزاد سازیمون وقتی سراغشو گرفتیم که چی کار میکنه دیدیم که این پسر تو راه برگشت خونه خبر عروسی خانم رو شنیده تا 1 ماه اصلا خونه نرفته... الان هم از هر چی دختر و ازدواج متنفره !


خلاصه بهت بگم

طبق آماری که داریم تعداد دختر نسبت به پسر بیشتره، ماهی توی این دریا زیاده این نشد یکی دیگه، همون بهتر که ولت کرد چرا چون متوجه شدی که تحمل سختی زندگی نداره و زن و مادر خوبی نمیشه ! زندگی ارزشش خیلی بیشتره، این رو وقتی فهمیدیم که هر روز توهم خونه و غذای گرم رو تو آموزشی میزدیم... وقتت رو الکی سر کسی که ارزشتو نداره تلف نکن
این دختر این جوری بود دختر های دیگه ای توی این کشور هستند که متعهد هستند مثل رفیق من هم شما یکدفعه از زمونه دیگه متنفر نشو

[AMIN 1994]

سلام

تاپیک رو بالا آوردم که بگم تقریبا تونستم با این مشکل کنار بیام. خداروشکر با کنترل کردن خودم همه چیز درست شد. درواقع نذاشتم احساساتم به عقلم غلبه کنه. البته نمیگم کامل تونستم فراموشش کنم هنوزم اکثر شبا خوابشو میبینم وقتی از خواب میپرم خیلی ناراحت میشم که فقط خواب بود.

بعد از حدود یک ماه امروز خودش بهم sms داده بود ولی جوابشو ندادم. قصدی هم ندارم دیگه جواب بدم. دیگه پشت دستم رو داغ کردم وارد اینجور روابط نشم چون بیشتر از 1 ماه زندگی من جهنم خالص بود.

دیگه تصمیم گرفتم به تنهایی از زندگیم لذت ببرم. تجربه ای شد با هیچ دختری وارد رابطه عاطفی نشم.

دست تمام عزیزانی این مدت منو راهنمایی کردن به گرمی میفشارم

[مصباح الهدی]

سلام آقا امین

آفرین!!!

واقعا خیلی خوشحال شدم که حالتون خوبه و خوشحال تر شدم که تجربه خوبی بدست آوردین و منطقی مشکلتون را حل می کنید.

احسنت!!!

ان شاالله عمیق شدن احساساتتان را با همسرتون تجربه می کنید.یعنی کسی که شرعا و قانونا به هم تعهد دارید.نه کسی که معلوم نیست و ممکنه هر اتفاقی اونو از شما بگیره!

یک داستانی را خوندم.گفتم شاید برای شما هم جالب باشه.براتون می ذارم.حتما بخونیدش:

ای دیوانه لیلایت منم

امیدوارم عشق حقیقی را تجربه کنید.نه کاذب

موفق باشید