دوست عزیز،من خیلی دوست داشتم که شما بیایید برای من بنویسید . چون آقا هستید و از دریچه چشم یک مرد به قضیه نگاه می‌کنید ولی چون گفت بودید که از من متنفرید فکر نمیکردم بنویسید. به هر حال خیلی ممنون. راستش من داشتم سعی می‌کردم که اشتباهات خودم و ایشون روی یه کاغذ بنویسم ببینم که کفهٔ کی سنگینتره ؟راستش، منم بی اشتباه نبودم. کم اشتباه هم نبودم. اگرایشون منفعل و ترسو هست به قول دوستان، شاید چون همیشه یک آدم فدایی بوده، همیشه برای بقیه زندگی کرده، و حتی اگر تو خیابون باشه و مثلا تشنه باشه بدون خانوادش یک آب میوه نمیخوره! به نوعی میخوام بگم مهارت داشتن یک فرد، یک رابطه را برای خودش رو نداشت.چون هیچوقت هیچ حقی برای خودشقائل نبوده، بقیه هم همینطور. همیشه خودش و بقیه فکر کردن که وظیفشه که فدایی باشه. خب ترکش این مسائل به منم میخورد. .البته سعی میکرد که مدیریت بکنه شرایط رو. ولی خوب یه مهارتی رو که بیست و چند سال نداشته تو ۸ ماه نمیتونست کسب بکنه. منم تا یک جایی تحمل می‌کردم،از یه جایی به بعد بدخلقی می‌کردم،حملهٔ شخصیتی می‌کردم، متهم می‌کردم.....نمیدونم کی بیشتر مقصره راستش. در مورد سه تا سوالی هم که ازم پرسیدید:نوشته اصلی توسط 1234567
۱.متن اس م اس‌‌ام فقط یک تبریک عید هست (اگر بفرستم) .
۲. نظرم این هست که اگر اون با من کاری داره که به هر دلیل نمیگه و فقط زنگ می‌زنه سکوت می‌کنه، با اس م اس من باید جرات گفتن حرفشو پیدا کنه. راستش میترسم که جوابی به اس م اس ام نده( که بعید میدونم).و حتی اگر اینجوری باشه دوست ندارم تو بیم و امید بمونم! همیشه منتظر باشم!
۳.خوب اگر جوابی نده به کار من شاید این وسط فقط من بهش القا کردم که با همهٔ لطمه روحی که از جانب شما متوجه من شده، بازم این من بودم که پا جلو گذشتم....:|
علاقه مندی ها (Bookmarks)