آیا من در ازدواج سخت گیرم؟(چقدر از معیارهام باید کوتاه بیام؟)

[shabnam z]

سلام

مصباح جان یه چیزی رو خواهرانه بهت بگم

تو دختر خیلی خوبی هستی ولـــــــــــــی مسئله اینه که من فکر میکنم هنوز جدیه جدی دوست نداری ازدواج کنی، بیشتر با این

مراسمات و این خواستگاریها و این تعریف و تمجیدها و بالابردن ها و جلب توجه ها خوشی، بنظرم هنوز اون آمادگی لازم رو در

خودت نمیبینی به خاطر همینم هست که اگه خواستگاری بهت جواب رد بده حتی با اینکه تو کاملا پسندیدیش و اون تو رو نپسندیده

ولی اصلا از اینکه این وصلت جور نشده افسوس نمیخوری( که بنظر من کسی که قصدش برای ازدواج جدیه اتفاقا باید افسوس بخوره این طبیعیه، نه اینکه افسرده بشه ولی خوشحال شدنم غیرطبیعیه و نشون از یه ضعف مسئولیت پذیریه) چون اگه همچین کسی رو خودت رد کنی بعدش پشیمون میشی که

خودم رد کردم ولی اگه اون رد کنه خیالت راحت میشه که این وسط بی تقصیر بودی، یجورایی از مسئولیت پذیری و رفتن زیر بار

زندگی یکم واهمه داری و مسئله دیگه که شاید شنیدنش یکم ناراحتت کنه اینه که تو توی پستهات میگی فلان چیز ضعف منه ولی واقعیت اینه که خودتو یه آدم کامل و بی عیب و نقص میدونی بخاطر همینم هست که نمیتونی از هیچ کدوم از معیارات کوتاه بیای چون اینو عمیقا نپذیرفتی که کامل نیستی، یه مورد دیگه هم در مورد مدرک تحصیلی بنظر من میشه بین یه کسی که دانشگاه نرفته با کسی که دانشگاه رفته تا حدودی، در نوع بیان و نگرش تفاوت قائل شد ولی نمیشه بین یه نفر که لیسانس داره با کسی که فوق لیسانس داره تفاوت قائل شد! منظور در واقع اینه که اون فرد محیط دانشگاه رو تجربه کرده یا نه، نه اینکه وقتی فوق گرفت شعورشم بالاتر میره.