سلام عزیزم.
تا باور نداشته باشی که میتونی مورد دوست داشتن همسرت واقع شی هیچی درس نمیشه، حتی به قول خودت اون هرکار میکنه فک میکنی ظاهر سازیه، خب شاید داره تلاشش رو میکنه و فیدبکی از شما نمیبینه، خودت رو قدرتمند ترین بدونف اینکه این قدر توانایی که هرمردی میتونه عاشقت بشه.
از طرفی درکت میکنم چی میگی، یه دختر با کلی امید و آروز ازدواج میکنه و وقتی میبینه همسرش چنین حرفی میزنه ناراحت میشه خصوصا اینکه دوسش هم داشته باشه. دیگه هرکاری میکنه فک میکنی از روی ترسه یا جلوی بقیست و کوچکترین کارش رو هم منفی تلقی میکنی هرچند اون طفلکی هم شاید داره تلاش میکنه.
کانال های ارتباطی ما با دیگران چشم و چهره و رفتار و کلام هست. به ترتیب تاثیرگذاری گفتم، مثلا همسر من اهل گفتن کلمات خیلی خوشگل و شعر و این چیزا نیست ولی عاشقانه نگاهم میکنه و این خیلی موثره. رابطه اسکین تو اسکین یا فیس تو فیس، موثره. پوست هم محبت رو انتقال میده، مثلا شب موقع خواب جدا نخواب و....
وقتی همسرت صحبت میکنه خوب به حرفاش گوش بده، باید شنونده خوبی باشی.
به همسرت نگو دوسم داری یا نه، این یعنی خودت رو ضعیف میدونی .
خودت رو شکوفا بدون، از موفقیت هایی که داشتی بگو . من خودم همیشه پیش همسرم از اینکه مثلا فلان دانشگاه دارم درس میخونم یا فلان رتبه رو دارم غیرمستقیم میگم، اونم افتخار میکنه از طرفی به اونم پروبال میدم میگم ادم موفقی هست.
ولی با همه اینا مواظب باش نشی یه بازیگر که داری نقش بازی میکنی واسه محبوبیت.
با علاقه و عشق باشه، ارتباطاتت رو قوی کن، چون احتمالا شوهرت اجتماعی هست، همراهش باش. مردای اجتماعی دوس دارن خانومشون تو اجتماع باشه و همراهیشون کنه.
گاهی هم کارهای خلاف عادت همیشه انجام بده.
و در نهایت اینکه همین دوران عقد این مسئله رو حل کن و تمام تلاشتو بکن، یه تلاش دوجانبه .
موفق باشی
قدرتِ کلماتت را بالا ببر نه صدایت را؛
این باران است که باعث رشد گلها میشود نه رعد و برق !!
علاقه مندی ها (Bookmarks)