دوست عزیزم 1234567
سلام
همه حرفها و نصیحتهایی که گفتین رو میدونم. تو این مدت خیلی از ایمن حرفا شنیدم خیلی بهم گفتن اونقد که گوشم پره اونقد که دیگه واقعا حالم بهم میخوره(قصد بی احترامی به شمارو ندارم ولی واقعا به این حرفا آلرژی پیدا کردم)
من یه آدم مذهبی بودم میتونم براتون چن ساعت درمورد احترام به پدرو مادر صحبت کنم. میتونم تا شب نصیحتتون کنم..ولی دیگه کم آوردم
نمیدونم درکم میکنید یا نه. من یه پسر 25 ساله م. یه آدم احساسی. همه زندگیم مختل شده
ترم پیش مشروط شدم و با این شرایط این ترم هم وضعم همونه. همه بهم میگن درستو تموم کن کار پیدا کن بعد ازدواج. اما میدونم اینجوری درسم هیچوقت تموم نمیشه و کارم ب اخراج میکشه
از اینکه برا هیچکس مهم نیس ناراحتم.از اینکه همه بلدن فقط نصیحت کنن خسته شدم
انقدر گوشه گیر و تنها شدم که داره حرف زدن یادم میره. رابطه م با خدا خیلی ضعیف شده و با سرعت زیادی میرم سمت گناه. دست خودم نیس
میدونم افسرده شدم باید قرص مصرف کنم. به معنای واقعی کم آوردم








علاقه مندی ها (Bookmarks)