خدایا من چقدر بدبختم

[sara 65]

سلام دوست عزیز
هممون یه لحظاتی توی زندگی این افکار میاد سراغمون. داشته هامون رو نمیبینیم و نداشته ها و عیب و ایرادامون میاد جلوی چشممونو شروع میکنیم به ناشکری و حسرت دیگرانو خوردن! امیدوارم وقتی داشتی این متنو مینوشتی توی همون لحظه ی خاص بوده باشی و فردا که برگردی مشکلتو فراموش کرده باشی! قبول دارم که خدا به بعضیا همه چی داده و به بعضیا هم نه اما نمیشه همه ی عمرو به حسرت خوردنو شکایت از خدا گذروند. چاره ای نداریم که با همه ی داشته ها و نداشته هامون بسازیم و زندگی کنیم.

نوشتن برات سخته چون شاید فکر کنی نمیتونیم خودمونو جات بذاریمو داریم شعار میدیم! ولی دوست دارم حالا که به اینجا اومدی اولا یه نگاهی به مشکلات دیگران بندازی و بدونی که همه به نوعی مشکلات خودشونو دارن حتی اگه ظاهرا مشکلی نداشته باشن و هم اینکه یاد بگیری انقدر باطن و درون خودتو قوی کنی که دیگه ظاهر برات بی ارزش باشه و بتونی خودتو دوست داشته باشییی