با سلام
بنظر من خوبه آدما در جلسات خواستگاری صداقت داشته باشن . البته درسته میگن هر راست نشاید گفت.
اما من فکر میکنم اگه جای شما بودم میگفتم. بخاطر اینکه برام میشه یجور امتحان طرف مقابل ببینم چقد انعطاف پذیری داره. چون میگی داری بهتر میشی و روز بروزم بهتر میشی و برای بچه دار شدن هم بعدا دیگه مشکلی پیش نمیاد پس اونقدرا مشکل بزرگی نیست میشه چشم پوشی کرد. اگه کسی اینقدر قدرت انعطاف پذیری بالایی داره که میپذیره و تا زمان خوب شدنت تحمل میکنه واقعا میتونه شخص خویی برای زندگی آیندت باشه! (البته بعد از گذشتن کلی فیلتر که سر راهش قرار میدی)
شما میگین پزشکتون گفتن مشکلی نیست و با دارو قابل درمانه. خب همینو بگین حتی اگه دیدین دودلن شماره پزشک و بدین که خودشون اطلاعات و کسب کنن.
ممکنه ایشون مثلا مشکل داشته باشن با این قضیه . اینجوری خیال شما راحته ! اما اگه نگی و بعدا خودشون بفهمن ممکنه فک کنن قضیه به این سادگیم نیست که پنهان شده.
بنظر من قضیه تون طوریه که بعدا خودشون حتما میفهمن چیزی که بعدا خودشون میفهمن و خودتون نگین حس بدی به طرف مقابل القا میکنه انگاری زندگی مشترک با دروغ شکل گرفته حالا هرچند کوچک.
خودتو تصور کن اگه خواستگارت یه مشکلی داشت خودت حتی مشکلیم نداشته باشی با قضیه اگه میگفتن ! حاالا بعد اینکه همسرشون شدی متوجه شدی که از عمد نگفتن خب خودت باشی ناراحت نمیشی. شاید اصن اونقدری که از نگفتنشون ناراحت میشی از اصل قضیه دلخور نشی.
دیگه هرجور خودت میدونی تصمیم بگیر. اما من فکر میکنم مشکلت اونقدرا بزرگ نیست که یکی بخواد بخاطر این ولت کنه. اگه هم کردن بدون قسمتت نبودن بخاطر یه مشکل کوچک خودتو سرزنش نکن.







)

علاقه مندی ها (Bookmarks)