باورش ندارم ! سردرگمم ( از طریق نت آشنا شدیم ، دلم براش میسوزه ، از کجا بفهمم حرفهاش راسته ؟ )

[kaktous]

خب سلاااام بالاخره ی تاپیک پیدا شد ک با خیال راحت بتونم حرفامو توش بنویسم
اینجوری شروع میکنم ک تقریبا 3 سال پیش توی همین اینترنت با یکی آشنا شدم... ی دوستی معمولی بود و کلی کل کل... دعوا و آشتی... دوروغ و راست... به اس ام اس و تلفن کشیده شد... رابطه روز به روز صمیمی تر شد... هر چند کنار این اتفاقا 100تا مشکل هم به وجود اومد و ما هر دو سعی کردیم دوستای خوبی باشیم... ما از هم دور بودیم.... من تهران و اون اصفهان... فاجعه ای بود خلاصه... ما هم عکس همو دیده بودیم ولی باور کن زمانی ک دیدمش بازم جا خوردم و خودم همش استرس اینو داشتم ک نکنه من بد باشم....
این دوستی تا الان ادامه پیدا کرده... با کلی اتفاق... این آقا الان سربازه کلا ی جای دور ولی بازم دوستیمون پابرجاست...خیلی چیزا اشتباه بود شاید نوع رفتار من، نوع آشنایی، نوع دوستی و خیلی چیزای دیگه اما من این آدمو بخاطر خیلی چیزا دوستش دارم و میدونم ک اونم منو دوست داره ولی تقریبا 1 سالی میشه ک ابراز علاقه ای نیست چون نمیخوایم همو محدود کنیم به چیزی ک عاقلانه نیست و آخرش معلوم نیست....
عزیزم اینارو گفتم ک بدونی تو تنها دختری نیستی ک اینجوری با یکی آشنا میشی... فقط سعی کن عاقلانه برخورد کنی... این ک نوع آشنایی اشتباه بوده مربوط به گذشتس و اتفاق افتاده تموم شده و کاریش نمیشه کرد... علاقه یا وابستگی یا عادت هم طبیعیه ... فقط حواست باشه به قول خودمون وسط راه وا ندی و این سنگینی و جدیتت رو خراب نکنی....
به آیندت فکر کن بودن و نبودن تو با اون آقا خیانت نیست بلکه حق جوونیته... حقی ک قابل انتخابه...به موقعیتات فکر کن... زمان بذار... تحقیق کن و جدی بگیر... این آقا هم دلیلی نداره از چیزی خبردار شه... اگه مورد عاقلانه و درستی پیدا کردی رک به این آقا بگو و مطمئن باش این دوستی اگه دوستی باشه به این راحتیا از بین نمیره دوباره خودش ی قدم جلو میذاره....

[دختر ايرونى]

سلام
ممنون كه از تجربياتت برام گفتى
هرچى قسمته همون بشه
حرفت قبول، اما من و اين آقا از هم دوريم و امكان تحقيقات را ندارم.
با بررسى تمام نظرات و راهنمايى ها تصميم گرفتم كه بسپارم بدست سرنوشت ، هرچه نوشت ...