ممنون دوستان
من قبول دارم که این نوع حرف زدنش خوب نیست، ولی دو دلی من واسه اینه که حرف و عملش یکی نیست!
به خاطر همین حرفا چند بار خواستم کات کنم اون نذاشته! همیشه هم هوامو دارم، یه جورایی حتی بیشتر از خود من واسه کار و درس و ... من استرس داره! خودش می گه نمی خوام جلو خونوادم کم بیاری!! در مورد همین خونه 100 مدل راه حل داده که نمی دونم وام میگیرییم، و خونواده ها کمک می کنن و ....! ولی همیشه هم می گه که من نمی تونم برم خونه اجاره ای!
با این حرفا من خودم موندم که چرا نمیره!؟ از یه طرفم تا درسش تموم نشه اصلا به ازدواج فکر نمی کنه! من یه بارم یه خواستگار الکی که همه شرایط داشته باشه براش جور کرده بودم ولی ردش کرد، تو دانشگاه می دونم کسایی هم که وضع مادیشون خیلی از من بهتره بهش پیشنهاد داده بود ولی قبول نکرده بود (قبل از من)
منم حقیقتش نمی تونم آینده رو پیش بینی کنم که این چی کار می کنه!!!؟ مهم تر از همه چیز این رابطه نسبتا سرد شدمون هست که می ترسم خونه هم جور بشه ولی هم دیگه رو دوست نداشته باشیم کامل! من بیشتر تو این موندم که آیا هم دیگه رو دوست دارییم واقعا!؟