خواستگار منفعل و با کمبود اعتماد به نفس

[مدیرهمدردی]

سلام جناب مدیر،


اشاره کرده اید که هر انتخابی نمی‌تواند بیست باشد و درد سر‌های خودش را دارد. حالا سوال من این هست، چرا یک فرد با این اوصاف، با این همه درد سر، با این همه مسئولیت، و این حقیقت که به هر حال طرف مقابلش ضعف‌هایی‌ دارد که خیلی‌ جاها ممکن هست با او در تعارض باشد، باید ازدواج کند؟ این ازدواج چه سودی دارد؟

ارضای میل جنسی‌ یا ...؟

در واقع این مرز سود کجاست؟ به هر حال، همه ما در پیش زمینه ذهنمان به دنبال منافع هستیم، ارضای جنسی‌، ارضای عاطفی و ... و با اوصافی که شما اشاره کرده اید، سوال اساسی‌ من این هست که ازدواج چه سودی دارد که به همه این درد سر‌ها می‌ارزد؟


سپاسگزارم،

با سلام و احترام
اتفاقا من در متن جوابم به این سئوال شما هم جواب داده ام.
گفته ام هر انتخابی از جمله ازدواج دردسر و مسئولیت و مشکلات دارد. انتخاب مجردی هم یک انتخاب با دردسر های خودش هست.
فقط یک انسان مرده ، بی اراده و بی اختیار هست که انتخاب و مسئولیت و دردسر و رنج نخواهد داشت.
البته انتخاب هر چی رشد یافته تر و بالغانه تر باشد دردسرش بزرگ هست.
شما گاهی مدیر یک مدرسه می شوید یکسری مشکلات و رنجها دارید.
گاهی رئیس جمهور یک کشور می شوید و دردسرهای بزرگتری خواهید داشت.
ازدواج انتخاب بالاتر و پخته تری نسبت به مجردی هست.
یک مجرد اغلب خود محور هست. و لذت و راحتی خودش محور هست.
اما یک متاهل ، هسته خود و فردیتش را شکافته و باید چتر حمایتی اش فراتر از خودش باشد. بالغ تر هست. و غیر خود را نیز شامل می شود. پس انتخابی بالاتر دارد. مزایا و رشدش هم بالاتر هست و البته رنجش هم همینطور.
یعنی انسان به خاطر اختیار، انتخاب گر هست و به خاطر انتخاب مسئولیت سراغش می آید و به خاطر مسئولیت دردسر خواهد داشت.

دقت کنید با یک مثال به ذهن شما نزدیک می کنم.
رفتن مدرسه ، دانشگاه چقدر دردسر و مشکلات و سختی و امتحان و ... دارد؟ پس چرا همه سراغش می روند چون یک نیازمندی بالاتر از اینها دارند. که آن آگاهی هست. که لذت جسمی را کاهش می دهند اما وجودشان را ارتقاء می دهند.
در ازدواج در سطح پایین که لذت راحتی و آسایش هست تا اندازه زیادی فدا می شود.
اما ازدواج به خاطر تعارض ها و دردسر های اشتراکی ، پتانسیلی برای انسان شدن و رشد دارد.
کسانی که این را نمی فهمند ترک تحصیل می کنند ترک ازدواج می کنند. چون فکر می کنند ازدواج فقط برای پاسخ به نیازهای سطح پایین هست.
بله ممکن است در مدرسه ای به کسی مهر صدآفرین بدهند، تغذیه بدهند، اردو ببرند. همه اینها برای کاهش آلام و مشکلات لحظه ای و آنی مدرسه هست. اما هدف مدرسه اینها نیست.
هدف ازدواج علاوه بر پاسخ به نیازهای جنسی و عاطفی ، پخته کردن انسان، مسئولیت پذیر کردن انسان، دیدن کسی به غیر از خود، و حل مشکلات و حرکت و تلاش هست.
به خاطر اینست که نباید بچه ها ازدواج کنند. چون آمادگی ندارند. بچه باید مهد کودک برود، مدرسه برود در نهایت دانشگاه.
در ازدواج هم باید ابتدا سطوح پایین تر مسئولیت پذیری رنج پذیری و کسب آگاهی را تمرین کرد و سپس سراغش رفت.

اگر این انتظارات درست فهمیده نشود و ازدواج فهم نشود، حتما فرد دچار سرخوردگی و حتی طلاق عاطفی یا طلاق فیزیکی خواهد شد.
مشکل امروز جوانان عدم فهم ازدواج هست. نه انتخاب ناصحیح همسر