بحث اینکه بعدازاینکه شما فهمیدی،بعداون ارتباط روقطع کرده یانه، نیست.نکته اینجاست اون آقا بعد ۳۷سال همونی هست که تادیروزبوده،هرگلی زده به سرش باید تادیروزمیزد بقیه ش مث کنکوره(دوران آشنایی) وحتی شما .خودش اونجورخانمهاروقبول نداره وگرنه باهاشون ازدواج میکرداونوقت انتظار داره شما خودشو قبول کنید که با اونابوده!!.دیگه توجیه خطایی به این بزرگی توی دوران آشنایی معنی نداره..امامن به شماتوصیه میکنم.بعد اینکه آروم شدی بشین محاسبه کن چرا دچاراین وضعیت شدی؟چه نگرشی شماروبیمه میکنه؟توی همین سایت مقالاتی برای نوع رفتار در دوران آشنایی هست.این یه نمونه ش:http://www.hamdardi.net/thread-19071.html
- - - Updated - - -
خانم مریم اگه توی این زمینه مهارت بدست نیاری ودیدگاهت روپرتروسیع ترنکنی بازفردا اگه خواستگاری برات پیدا بشه چه دنیای واقعی چه مجازی باز دچارزلزله ۸ریشتری ازنوع دیگه میشی(مث بعضی دختروپسرای دیگه که دچاراین شوک هاشدن).تمرکزمیکنی براینکه طرفت مثلاخیانتکارنباشه ممکنه چیزای دیگه رو نادیده بگیری. تو این حق روداری با یه فرد نرمال،ازدواجی رضایت بخش روداشته باشی این "اصل اوله".هیچ وقت اینوفراموش نکن
ای بامن وپنهان چودل ،از دل سلامت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)