[QUOTE=kamr;313169]
... میتونم بگم کاری به کارشون نداشته باش. با همسرت برو با همسرت هم برگرد.... البته تا حالا کار هیچکی رو نکشته.
اگه ناهار یا شام میری اصلا فکر کن خونه خودتونه و پاشو ظرفا رو جمع کن و بشور. چه اشکالی داره؟نمیکنی یه کم با مهمون فرق داری؟ پس وقتی میگی من عروس و عضو جدید اون خونه ام پس باید کارات هم به عنوان یه عضو جدید باشه.
اگر همسرت میاد شهرتون قبل اومدن ازش بخواه مثلا این دفعه برین کوه. دفعه بعد برین شهرهای اطراف. دفعه بعد برین بازار.
اگر هم خواستین برین خونشون سعی کن زیاد نمونین که تو هم عذاب بکشی. در حد وظیفه و احوالپرسی. بگو خونه حوصله ام سر میره . دوست دارم باهم باشیم.
. سعی کن از حاشیه زندگی دور بشی که بتونی تو متنش زندگی کنی.
همین حاشیه هاست که زندگیمونو میپاشه. واقعا بهش دقت کردی؟ چندبار وقتی دوتایی تنهایین به با هم بودن فکر کنی و
فقط خودتون بودین؟. قدر این لحظاتو بدون و بیخودی اوقات خودتو تلخ نکن.
بسیار بسیار از راهنمایی ارزنده شما خانم دختر بی خیال و kamrعزیزم ممنونم. واقعا نکات خوبی تو صحبتهای شما بود.
اینکه با همسرم برم خونشون برگردم اینکار رو می کنم اما اوایلش بهم گیر شدید میدادند که چرا فقط وقتی شوهرت هست میای . بخاطر اون میای ما که هیچی و ... . خیلی سعی می کردن تنها برم خونشون. چند بار امتحان کردم همینطوری رفتم خونشون دیدیم اصلا نمی شه مسائلی داره پیش میاد که بعدش فقط با همسرم میرم خونشون.
در مورد کار حرف شما درسته کار کسی رو نکشته. اینکه می گین سفره بزارم جمع کنم ظرف بشورم همه این کارها رو انجام میدم یادم نمیاد
یه وعده خونشون بوده باشم و ظرفا رو نشورم یا سفره رو جمع نکنم. تصور کنین بیشتر وقتا خواهر شوهرم و مادر شوهرم میشینن من تنهایی
می شورم جمع می کنم و ... گاهی بهم می گن برامون جارو برقی بکش. هر چند ماه یه بار این کار رو میکنم. غذا درست کردن رو هم اگه
وقت کنم نمی دونم تو خونه خودمون خیلی بریز بپاش بود تو خونه اونا دائم باید مراقب باشم چیزی زیاد استفاده نشه دائم بهم تذکر میدن که
اوووووووووو چقد زیاده هی نظرات مختلف. یه بار یه چیزی درست کردم دیدم مادر شوهرم سرسنگین شد باهام. خدایا این همه درس نخوندم
وقتم رفت براش غذا درست کردما. ولش کردم دیگه گفتم خودشون هر کاری کردن کردن.اما توقع خونه تکونی دارن از من. خییییییییییییلی دیگه
برام زیاده. خودم فوقم همسرم دکترا. برام واقعا این کارا سخته . بهشون گفتم شما به جای من کارگر بگیرین پولشو من میدم . مادر شوهرم
میگه کارگر خوب تمیز نمیکنه!!!!!!!!!!!!!!! من موندم تو روشون. البته همه این حرفا رو تو نرمش با مارموزی کامل میگن. منو دق میدن این وسط فقط.
اینکه گفتین بریم بیرون. همسرم اینکار رو کرد. یه روز رفتیم یه شهر دیگه غروب اومدیم خونشون. فرداش دوباره رفتیم بیرون البته همش به
پیشنهادهمسرم بود. غروب اومدیم یک نقشی مادر شوهرم بازی کرد یه قشرقی به پا کرد که نگو.... مردم از دلواپسی. در طول عمرم اینقد
نگران نشدم..... مریضم حالم بد شد. پسرم دیگه نباید هیچ جا برین!!!!!!!!!!! اونوقت من چطور بگم حوصلم سر میره. جاهای نزدیک میریم میگه
زمستون جای بیرونه ادم یخ میزه جای دور میریم میگه نگران شدم. میریم خونه ما تا همسرم بیاد ده بار زنگ میزنن. دیگه نمی دونم چکار کنم
واقعا!!!!!!!!!!!؟ میگن چرا میرین بیرون ما رو نمی برین. اولا تعارف میکنیم. بیاین. ثانیا همسرم تمایل داره بیشتر دونفره باشیم. من هیچی نگفتم
تا حالا ولی از خدامه. چون بخاطر رفتارای اونای که میخام از خونه بزنم بیرون بیشتر.
ولی با وجود همه این حرفا بله حق با شماست. این ها حاشیه زندگی هست. من که این همه پوست کلفت بودم و خوشبین. اگه خانوادم با
کسی قهر میشدن من رابطه داشتم. بشاش . خوش اخلاق فامیل که هی به همکارام شاگردام دوستام مشاوره می دادم حالا موندم تو زندگی خودم.
شاید زیادی حساس شدم. شاید تا حالا کسی با من مسئله نداشت که ظرفیتم رو ببینم. شاید راهنمایی کردن دیگران راحت تر باشه. ولی باز
هم ممنونم از خدا بخاطر همسر خوبم.
باید بیشتر رو خودم کار کنم که مهارتها رو یاد بگیرم.
ممنون میشم اگه بهم بگین چطور می تونم باهاشون ارتباط برقرار کنم؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)