سلام
ببخشد اين يه تجربست كه خواستم بگم شايد به دردتون خورد
درست يا غلطشو نميدونم ولى منو اروم كرد
عزيزم منم مثل شما زود عصبى ميشدم و ناراحت و اصلا ً هيچ راهى جوابگوم نبود چون موقعه عصبانيت وقتى برا انجام توصيه ها نداشتم
اما حالا تنها كارى كه ميكنم تا عصبانى ميشم ساكت ميشم و فقط و فقط به خودم ميگم اروم باش ولش كن بعد اينكه عصبانيتم خوابيد ميبينم بي مورد عصبى شدم و مسئله اى نبود و يا بعدش فكر ميكنم و ميرم با ارامش جواب طرفمو ميدم و ميگم اون موقعه نگفتم تا با عصبانيت تصميم نگيرم ولى الان دارم تو ارامش بهت ميگم اين نبوده و اينه يا ميديدم خوب شد جواب ندادم چون جز ناراحتى هيچى نداشت
از وقتي اينكارو ميكنم ميبينم چرا قبلا اعصاب خودمو بقيه رو الكى خورد ميكردم و باور كن ارامشى تو وجودم رفته كه خيلى خوبه
البته مشكلم زياده و واقعاً الان تو شرايط بديم ولى خوب ديگه عادت كردم و امكان نداره عصبى بشم و اگه بشم بروز نميدم و همين به من ارامش ميده اين عصانيت يه نقط ضعفه كه نبايد دسته هر كسى بدى
ميدونم سخته چون ادم ميگه اگه جوابشو ندم فلان ميشه بيسار ميشه،اما اينو بدون اون مهم نيست تو مهمي كه وقتى عصبى ميشى سيستم بدنت هم بهم ميريزه و مشكلات زيادى در دراز مدت به وجود مياره بعدم كسى كه متوجه نميشه حالا تو خودتو بكش اون نميفهمه و بس
وقتى عصبى ميشى فقط به خودت فكر كن و بگو من مهمتر از همچيزم و خودم با ارزش ترم
علاقه مندی ها (Bookmarks)