به خانمم علی رغم تفاهم کامل فکری و روحی و حتی اهداف هیچ علاقه ای ندارم چه کنم؟؟؟؟

[saeed.a]

اقای نیکمرام بذارید داستان خودم رو براتون بگم.
یکی از مشکلات زندگی من همونطور که گفتم مشابه مشکل شماست.
من خیلی فکر کردم در اخر تصمیم گرفتم که زندگی رو ادامه بدم
مشکل من با زیبا بودن یا زشت بودن خانومم نیست.در واقع اون خیلی هم زیباست.
مشکل من اینکه نباید از اول ازدواج میکردم چون مسیر زندگی من نباید از جاده ازدواج رد میشد که شد.(جوان بودم و احساسی و به شدت تنها)
متاسفانه خیلی زمان گذشت تا این موضوع رو درک کنم.تازه متوجه شدم.توی خونه خودم اسیرم!
ارمان های من همه در گرو دل کندن از همه است .(هدف من توی زندگی اینه که برم کل دنیا رو بگردم و خودم رو بشناسم. فلسفه خودم رو تکمیل کنم و بفهمم برنامه من تو این دنیا چیه)
...
(چون هیچ چیز جز فلسفه و خودشناسی ارزش وقت گذاشتن و فکر کردن تو این دنیا رو نداره.)بماند...
اما...
همونطور که گفتم مثال منو شما مثال همون مینه..
شما به دلایل احساسی نمیتونید از همسرتون جدا شید ولی من به دلایل غیر شخصی نمیتونم جدا بشم.در واقع اقدام به جدا شدن گرفتم ولی به دلیل عواملی که نمیتونم بگم منصرف شدم.در واقع جدا شدن من به مثال منفجر شدن همون مینه.ولی شما رو نمیدونم انگار هنوز تمام در ها بر روی شما بسته نشده بر خلاف من.
من تصمیم گرفتم تا وقتی که در توانم هست پام رو از روی مین بر ندارم.که شاید یه روزی همسرم خودش جدا شه. یا حتی یه درصد ارمان هام عوض شه یا یکی از عالم غیب بیاد و نجاتم بده.
ولی خودمم میدونم که دارم خودمو گول میزنم و هیچ کدوم از سه شایدی که گفتم وجود نداره و وجود پیدا نمیکنه.ولی جرائت ندارم پام رو بردارم!تنها راه باقی مونده واسه من اینه که مین خنثی بشه:مردن همسرم به مانند خنثی شدن مینه!
کاش مشکل من هم به مانند شما بود حداقل اون موقع چند تا گزینه برای عمل کردن داشتم!