آموخته ام که:
تنهایی بهتراز با هرکس بودن است.(این جمله رو خیلی دوست دارم)!
خانواده ای از دوستان و آشناها تشکیل بدم(مثل همدردی)با اونا امیدها-آرزوها-ناراحتی ها و شادیهایمان را شریک شوم!
هرگز افراد فقیر ، ناامید ، رنج کشیده و ضعیف را نادیده نگیرم و هر نوع کمکی را که قادرم به این افراد ارائه دهم و از آنان دریغ نکنم.
چیزهاییکه بلد نیست یادبگیرم(چون من برای یادگرفتن به این کره ی خاکی اومدم)
استعدادها ، مهارتها ، دانش و توانائیهایم را با دیگران تقسیم کنم ، زیرا هزاران برابر آن به سمت خودم برمی گرده.
ببخشم و فراموش کنم(چون هرکسی ممکنه اشتباه کنه.باید بهش فرصت جبران داد)....
((ازتون تشکر میکنم آقای سنگتراشان بابت این تاپیک فوق العادتون)....







تنهایی بهتراز با هرکس بودن است.(این جمله رو خیلی دوست دارم)!
((ازتون تشکر میکنم آقای سنگتراشان بابت این تاپیک فوق العادتون)....
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)