نقل قول نوشته اصلی توسط amirmahmood نمایش پست ها
تاپیکت قدیمی هستش اما چون خود شما دوباره نظر دادی و ظاهرا تصمیم نهایی تون رو گرفتین.
ببخشید برعکس دوستان ، من فکر می کنم نوشته هاتون منطقی نیست و بیش از حد مغرور هستین.
دل بستن شما منطق سخت نداره بلکه یک سری شرط های غیر منطقی تو ذهنت برای خودت تعریف کردی که اگه خواستگارت اون شرط ها رو نداشته باشه بلافاصله "نه" می گی!
شما اول باید معیار هات رو بر اساس منطق و شرایط جامعه تعریف کنی. معیار های شما ظاهرا حد و حدود مشخصی نداره یعنی اینکه خیلی کمال گرا هستی و دنبال بهترین هستی.
می ترسی جواب بله به یک بنده خدایی بدی و در شرایطی که خواستگار بالاتر داشته باشی. همین هستش که می گم شما باید معیار های منطقی داشته باشی و یک حد تعریف کنی نه اینکه دنبال بهترین باشی.
اینجوری بخوای فکر کنی تا شاید ابد مجرد بمونی!!!! بدیهی هستش همیشه یک نفر بهتر وجود داره.(بقول معروف دست بالا دست زیاده)
من هم خیلی دوست دارم ماشین های خیلی خوب بخرم اما اولش یک نگاه به جیبم میندازم و به اندازه ای که در توانم مالیم هست می تونم یک ماشین بخرم وگرنه معلومه که ماشین بهتر هم وجود داره.
شما اول باید به سطح و شرایطت خودت نگاه کنی و بعدش هم به سطح و شرایطت خواستگارت نگاه کنی. نمی تونی انتظار داشته باشی که سطح و شرایطت خواستگارت از خودت خیلی بالاتر باشه.

-------------------
شما هم بهتره کمی منطقی باشی و خواستگارت رو با معیار های مختلف مثل سطح تحصیلات، سطح فرهنگ ، سطح خانوادگی و سطح اقتصادی بسنجی و مهم تر از اون یک حد منطقی تعیین کنی(نه حدی که از سطح خودت در موارد گفته شده خیلی بالاتر باشه) و اینکه دنبال بهترین نباشی.

اون بنده خدا رو صرفا بخاطر قیافه اش رد کردی، بدترین و غیر منطقی ترین جوابی که یک دختر به یک پسر می تونه بده. نه فقط شما، متاسفانه دخترای دیگه هم دیده شده که صرفا بخاطر قیاقه و چهره با یک نفر ازدواج کردن که معمولا بعدها به اشتباه شون پی بردن

خوش چهره و خوش قیافه بودن برای کسی نون و اب نمیشه و کسی رو صرفا بخاطر خوش چهره بودن سر شغل و مقامی نمی گذارند.
ممنون به خاطر پاسختون
یه سری از حرفاتون درسته یه سریش نه
ببینید من مغرور هستم درست اما غرور کاذب ندارم غرورم به خاطر قیافه و ... نیست غرور دخترانه دارم که به این راحتیم از دستش نمیدم چون اینجوری فنا مشم
من از خود ازدواج میترسم چون خیلی مسئولیت پذیرم میترسم کم بیارم میترسم به چیزایی که میخوام نرسم اما ترسم از این نیست که فردا یکی بهترش بیاد
من اولویت بندی کردم آدم بی فکر و رو هوایی نستم اولویت من خوشگلی طرف مقابلم نیست به خدا نیست بحث به دل نشستنه این بنده خدایی رو هم که گفتم ظاهر خوبی داشتن قد بلندو خوش استیل و .... بودن اما به خودشونم گفتم که به دلم ننشست اما فقط این نیست من یکی از اولویتام اینه که به طرف مقابلم افتخار کنم منظورم این نیست که کار آنچنانی و ... داشته باشه من اصلا آدم ماد نیستم تا حالا از هیچ خواستگاری نپرسیدم چقدر پول دار اما اینکه افتخار کنم بحثش یه چیز دیگه هست که به این آقا اصلا نمتونستم افتخار کنم.از شغلشون ترس داشتم از درآمدشون نه

من کمال طلب هستم اما خال پرداز نیستم چرا متهمم میکنید من کجا اشتباه کردم؟
از بین خواستگارا حتی بودن کسایی که از نظر مالی خیلی سرتر بودن حتی از نظر اجتماع اما باز قبول نکردم چون فکر میکنم اختلاف طبقات خوب نیست

من الان چیکار کنم با این اوصافی که گفتم؟آیا من مشکل دارم؟دوستان میشه جواب بدید؟

- - - Updated - - -

نقل قول نوشته اصلی توسط samanft نمایش پست ها
منم با حرفهای شما موافقم،تازه هنوز زندگی شروع نشده وضع اینه وای به حال شروع زندگی،کلا کسایی که به این سبک هستن خیلی سخته باهاشون کنار اومدن چون کمال گرایی بیش از حدشون زندگی رو سخت میکنه(به شرط پیدا شدن شخص مورد نظرشون)اما امیدوارم ایشون فرد مورد نظرشونو پیدا کنند.

من زیاده خواه نیستم
من آدم صبور و بساز ی هستم انرژی مثبتم زیاده فکر مکنم میتونم این کمال گرایی ذاتی رو تو کارام داشته باشم اما زندگی آنچنانی و آدم آنچنانی نمیخوام

یه سوال دارم؟این همه دختر تو دنیا هست آیا شما میتونید چندتاشو با هم دوست داشته باشید؟اگه نه من الان باید به شما بگم کمال گرای بیش از حد؟
منم آدمم نمیتونم از هر کسی خوشم بیاد.خودمم بعضی وقتا از اینکه سخت دل مبندم اذیت میشم