خانم،مهناز قدم اول مبهم بود انگیزه اون شخص نامشخص بود.ولی لطفا قدم دوم رو اشتباه نکنید.شما گناهی نداشتی که پیامکش اومده روگوشیت،نخواستی دعوایا اتفاق بدی بیفته به شوهرت نگفتی واومدی اینجا سبک سنگین کردی.اول به شما گزینه کلانتری ومخابرات وشوهرت پیشنهاد شد،میتونی به شوهرت بگی بیاد تایپیکت رو نگاه کنه اگه نگران سرزنشش هستی،سرزنش وقتی متوجهت هست که خودت بهش چراغ سبز بدهی...باجوابی که اون آقا داد متأسفانه احتمال سومی که ازاول فکرمیکردیم تایید شد...، احساس شما،زحمتی که تاحالاواسه این شراکت کشیدید قابل درک هست. ولی واقعیت روقبول کن که فاتحه ی این شراکت خونده شده،ازقیدش بگذرهرچنداگه شوهرت متوجه بشه تردیدنمیکنه.اون آقا با اطمینان ازتمایل وشوق شما به این شراکت،برنقطه ضعفتون سوارشده،آرامش و وقاحتش ازاینجاست. محاسباتش روبه هم بزنید.پیامکهاش رو نگه داروبه هیچ وجه دیگه باهاش تماس نگیر.
ای بامن وپنهان چودل ،از دل سلامت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)