راهنمایی در انتخاب راه درست در ازدواج

[pedram_7025]

ینام خالق هستی پروردگار یکتا
با سلام به سما دوستان گرامی و مدیریت گرامی سایت
داستان زندگی خودم رو می خوام براتون بازگو کنم
نام من مهدی است و 31 سال دارم ، قصه زندگی من از اینجا شروع شد در سال 1359 پدر و مادر من با هم ازدواج می کنند که حاصل این ازدواج من هستم ، در اواخر سال 1360 پدر و مادرم از هم جدا میشن حالا به دلایلی ، مادرم مهریه اش رو می بخشه و من رو از پدرم میگیریه و زحمت بزرگ کردن من میوفته بدست مادر و مادر بزرگم ، تا 5 سالگی همه چیز خوب بود که مادرم با یک مرد از همکارهاش آشنا میشه و با اون مرد ازدواج می کنه حاصل اون ازدواج خواهرم هست که هشت سال با من اختلاف سنی داره و من خیلی دوسش دارم بگذریم ، ناپدری من فردی الکلی بود که فحشهای رکیکی از دهانش خارج میشد و با من میونه خوبی نداشت و اکثراً باعث آزار من میشد خیلی سخته یک مرد که شوهر مادرت هم هست رو بتونی تحمل کنی حتی اگر آدم خوبی باشه این که از نوع بدش بود و به هر حال به مدت 5 سال مادرم و نا پدریم با هم زندگی کردن ولی به دیلیل اینکه نا پدریم فردی خانم باز بود و فردی کاملاً دروغگو بود مادرم متوجه شد که ناپدری من زن اولی نیز داره و حتی بدتر از اون زن سومی هم اختیار کرده که علت جدایی مادرم با این شخص عوضی شد و پدرم هم زن دومی گرفته و حاصل ازدواجش با زن دوم خواهرم هست که 2 سال از من کوچکتر است و مجددا پدرم از همسر دومش جدا شده و با زن دیگری ازدواج کرده که هنوز هم همسرش هست که حاصل ازدواجش خواهر کوچکم که 15 سال از من کوچکتر است و هرگز ندیدمش این از مشکلات من و کمبودات دوران کودکی من پدرم از من متنفر است از تها پسرش و حاضر نیست حتی از کنارش رد شوم منی که شاید هر 5 سال به مغازه اش بروم پدر من فردی ثروتمند است ولی من از ثروتش چیزی نصیبم نمی شود چون فردی خصیص و نامرد است بگدریم این از نیمه اول زندگیم کمبودات داشته ام و حالا که نیاز به محبت همسر دارم همسری ندارم و حتی دختر دلخواهمم یک بار هم در زندگی من ظاهر نشده است من هم کار ثابت و دولتی دارم و هم دارای خانه می باشم ولی شرمم می شود که زندگی نامه ام را به همسر آینده ام بگویم چون می دانم اگر بگویم او و بخصوص خانواده اش حاضر تخواهد شد با من ازدواج کند با اینکه من فردی احساسی و کاملاً رمانتیک هستم و کاملاً متعهد ولی این سرنوشت من بوده من چه کاره ام این وسط آخه در ضمن من به خاطر اینکه دستم توی جیب خودم باشه و دستم رو جلو مادرم برای پول دراز نکنم از سن 19 سالگی سر کار می رفتم و موفق به ادامه تحصیل نشدم و مدرکم دیپلم است گرچه جدیداً دانشجو هستم البته با دردسر محیط کار و درگیری شغلی و ذهنی برای همین خیلی از خواستگاریهام بی نتیجه بوده چون دیپلم بودم و خانمهای محترم لیسانس و به بالا بودند به هر حال من از دوران کودکی نا کام بودم تا به الان فقط میتونم بگم خدایا بسه دیگه یه آنتراکم به ما بده خسته شدم
متأسفانه در کشوری زندگی می کنم که مردم بد می دونن فرزند طلاق بودنو من نمی خوام بی احترامی کنم ولی یکم فکر کنید از فضل پدر مرا چه حاصل ، من اهل هیچ چیزی نیستم یک پسر کاملاً مؤدب و خوشتیپ ، چهره خوبی دارم ولی ای کاش زشت بودم ولی همسر داشتم الانم با خواهر و مادر عزیزم زندگی می کنم و خانواده من این دو تن هستند که خیلی دوسشون دارم و تنها امید من به زندگین ، ای کاش یه دختری که اون هم بچه طلاقه جلوی راهم قرار بگیره تا دیگه تحقیر نشم بالاخره همدیگرو درک می کنیم و خانواده هامون شبیه همن و سختی گشیده هستند.
من توانم تمام شده ولی می جنگم با سختیها می جنگم تا روزی که مرگ به سراغم بیاد و من رو از این سختیها نجات بده به امید خدا ، آمین