دوگانگی شخصیتی

[ساحل75]

ببین جوونا چقدر لا ابالی شدن که یکی هم که توشون درست از آب درمیاد خودش شک میکنه به خودش

[فرشته مهربان]

به شماتبريك ميكم بخاطراينكه نسبت به هم سن وسالهايي كه توصيف كرديد؛شمادرمسيرطبيعى رشدقرارداريد؛واين حالات ورفتارتان نشانه هاى رشدشخصيتى وبلوغ عاطفى واجتماعى وفكرى هست؛يعنى شخصيت بالغ درشماظهوركرده كه بامطالعه وشناخت بيشترميتوانيدتقويتش كنيد

[رفیق فابریک]

سلام.
خب من هم گمان نمیکنم آنچه توصیف کرده اید مشکلی باشه. خب به بیان خودتون منطقی تر و آقا تر شده اید.

اینکه براتون سواله که چرا ناگهانی تغییر کرده اید شاید دلیلش همون ورود به دانشگاه باشه. چون توی دانشگاه شما یک دانشجو هستید. دانشجو در جامعه جایگاه بالایی دارد. سی و چند سال پیش همین دانشجوها انقلاب کردند. پس دانشجو لازمه اش این است که بزرگتر فکر کند و از دنیای بچگی بیرون بیاید.
از طرف دیگر دانشگاه محیطی است که شما نه فقط با یک معلم بلکه با استادهایی که موهایشان را در راه علم سفید کرده اند در ارتباطید. خب ناخودآگاه آدم مجبوره بزرگوارانه تر به محیطش نگاه کنه و بزرگوارانه تر رفتار کنه.
و از طرفی در دانشگاه شما با فقط همجنس های خودتون در ارتباط نیستید. یعنی خود دانشگاه به دلیل اینکه محیطی است که جنس مخالف هم در اون حضور داره خودبخود باعث میشه آدم یکم خودشو جمع و جور کنه و سرسنگین تر و معقول تر رفتار کنه.

بنابراین من فکر میکنم دلیل تغییر به بیان خودتون ناگهانی، میتونه همین ورود به دانشگاه بشه. که اصلا هم مشکلی نیست.

در ضمن، اختلال دو شخصیتی یک اختلال پیشرفته ی روانی است . یعنی همین جوری با این چیزها و اغییرات طبیعی نمیشه به کسی گفت دو شخصیتی.
افراد دو شخصیتی به کسی اطلاق میشه که زمانی در شخصیت 1 خودش به سر میبره اصلا از وجود شخصیت دوم خودش خبر نداره. و وقتی در شخصیت 2 خودش قرار میگیره اصلا اطلاعی از وجود شخصیت 1 خودش نداره. یعنی خود فرد دوشخصیتی کاملا تغییر فاز و هویت میده. و در هر کدام از شخصیتهایی که باشه اصلا حتی نمیدونه که شخصیت دیگری هم داره. معمولا اطافیان شخص دو یا چند شخصیتی هستند که تغییرات فاحش و هویتهایی با تفاوت فاحش رو در او متوجه میشن. و معمولا خود فرد بی اطلاع است و حتی اگر به او بگویند برایش قابل باور نیست.
کلا دو یا چند شخصیتی یک اختلال پیشرفتهی روانی و عصبی است.
بیخودی به خودتون مارک نزنید.

قدر این روزها رو بدونید. روزهای دانشجویی. و به خودتون افتخار کنید که دارید مردی محکم و منطقی و باوقار میشید. اون حالت شوخ طبعی تون هم به گفته ی خودتون کاملا از بین نرفته ولی کم شده. نگذارید کاملا از بین بره. اما همون شوخ طبعیتون رو هم بگذارید با رشد شخصیتتون شکلی بهتر بگیره. چون شوخ طبعی یک خصوصیت مثبت است. البته به شرطی که شباهت به لودگی و سبک بازی نداشته باشد.

موفق باشید.

با سلام فراوان خدمت دوستان

ببخشید پوزش می خوام اونم به این علت که این چند روزه قادر به بروز رسانی از جانب سیستم خودم نبودم و به این هوا به همین دلیل شد که با چند روز تاخیر جواب پست های شما دوست عزیز رو بدم باز هم شرمنده
اول تشکر بابت پاسخ رسا و زیباتون و بعد از اون یه عذ خواهی از جانب خودم در خصوص نیاوردن تعبیر مناسب در خصوص دو شخصیتی و اختلال درش چون که رشته ی بنده در این موضوعات صدق نمی کرد گفتم شاید دچار چند شخصیتی شدم و از این باب عرض نمودم

شاید تک علت علاوه بر محیط خانوادگی بنده دانشگاه بودن بوده و هست ولی اخر چرا دیگران مثل من نیستند؟ایا اونا بلوغ فکری در این سن دچار نمی شوند؟هستند دوستانی که 25 ساله ولی عقل چه عرض کنم یه گنجشک
نمی دونم طبیعیه حالت بنده یا خیر ولی امروزه شاید کمتر کسی مثل بنده در این سن دچار اینگونه شخصییت شده باشه نمی دونم شاید از فن بیان من پی به شخصییتم تا حدودی شده باشی من خودم که دارم این متن رو می نویسم احساس دارم که یه فرد 50 ساله هستم نه یه جوون 19 ساله و از همینه که می ترسم که هی روز به روز شخصییتم افکارم تموم وجودم پر شه از این گونه رفتار و از جوونیم لذت نبرم

یه مبحث دیگه خواستم عرض کنم که اونم اینه که امروزه این گونه طرز فکر اینگونه افکار و شخصییت خریدار داره شاید موجب مزاح دوستان واقع شم با این حرفم اونم اینه که اگه ما یه روزی بریم خواسگاری نمی گن این بشر یه جوریه؟؟؟؟؟ کاری شده که خودم به خو.دم شک کنم


به هر حال بسیار ممنونم ازت خانوم pooh عزیز

- - - Updated - - -

به شماتبريك ميكم بخاطراينكه نسبت به هم سن وسالهايي كه توصيف كرديد؛شمادرمسيرطبيعى رشدقرارداريد؛واين حالات ورفتارتان نشانه هاى رشدشخصيتى وبلوغ عاطفى واجتماعى وفكرى هست؛يعنى شخصيت بالغ درشماظهوركرده كه بامطالعه وشناخت بيشترميتوانيدتقويتش كنيد

سلام به کارشناس محترم
تا حدودی پی برده ام که شما تا به امروزی که دیدی بر تاپیک ها داشتم برای هر شخصی یا هر مبحثی پست نمی گذاشتید خیلی خوشحالم که برای بنده پست گذاشتید امیدوارم این وقت رو به غنیمت شمرده باشم


با رشد شخصیتی موافقم چرا؟
چون که در محیط خانوادگی بنده برادرم هم مثل بنده بوده اگر اشتباه نکنم ایشون هم در این سن یه فرد بالغی بوده ولی باز هم اصلاح می کنم که هستند دوستانی در خانواده اعم از اشنایان که شاید به درستی بگم 30 ساله اند ولی بویی از درک و شعور و ... نبرده اند یا همین دوستان بنده از صبح که پا می شن تو فکر این هستن که با کی دوس شن با کی نشن ولی من این کارارو رو کمبود می بینم درسته نیازه ولی از این راه؟؟؟


به هر حال بسیار سپاس و درود از شما کارشناس عزیز