سلام
ابتدا جلوی ادامه پیدا کردن این "اشتباه" رو بگیرید.قبول دارم کارم اشتباهه ولی با تنهاییم چه کنم؟
این آقا پسر خوبی به نظر میاد؟ میتونید ازشون بخواید که به صورت رسمی ازتون خواستگاری کنن. اما ادامهٔ رابطهٔ غیررسمی و بدهبستون عاطفی تحت "عناوین" زیبا مثل "فرصتی برای شناخت بیشتر" اصلا توصیه نمیشه. چون تنها چیزی که در حد مطلوبش حاصل نمیشه، همین "عناوین" زیبا هست!
آقا برای ازدواج آمادگی ندارن؟ این مشکل شما نیست. هر موقع که آمادگی لازم رو پیدا کردن، اقدام کنن. اما رابطهٔ اشتباه رو قطع کنید.
معتقدند که باید بیشتر همدیگر رو بشناسید؟ به همراه خانواده تشریف بیارند و بیشتر بشناسند.
.
تنهایی -اونم به معنای نداشتن رابطهٔ عاطفی با جنس مخالف- ، دلیل مناسبی برای انجام کار اشتباه نیست.
به راحتی میشه سرکشی این حس رو مهار کرد و به سطحی رسوند که کمتر آزاردهنده باشه.
محدود کردن نگاهها، کنترل افکار، دقت در انتخاب دوست (دوست همجنس!)، ارتباط با آقایون در حد ضرورت و … میتونه کمککننده باشه.
علاوه بر اینها، راه ارتباط عاطفی با جنس مخالف بسته نیست. میتونید ازدواج کنید.
برای ازدواج آمادگی ندارید؟
این آمادگی رو در خودتون ایجاد کنید. ربطی به سن و سال هم نداره. آدم خرمالو نیست که لازم باشه حتما ۳ ماه به درخت بمونه تا برسه! اگر علاوه بر احساس مفعول بودن، کمی هم فاعل باشیم، خیلی زودتر میشه به چیزهای مختلف رسید.
در حال حاضر خواستگار مناسب ندارید؟
روش درست (با این رنگ مشخص شده) رو پی بگیرید. به خانوادتون هم به نحوی اطلاع بدید که از ازدواج کردن بدتون نمیاد.
.
این که آدم بدونه یه کاری اشتباهه و انجام بده، واقعا اذیتکننده و غیرمنطقیه.
برای فرار از این حس اذیتکننده، دو راه میشه در پیش گرفت:
۱- با قدرت اشتباهات رو تصحیح کنیم و زندگی رو درست بسازیم.
۲- برای فرار از اون حس اذیتکننده، کار اشتباهمون رو بدون اشکال بدونیم و انقدر ادامه بدیم تا بعد از مدتها، به کسی تبدیل بشیم که کار اشتباه رو انجام میده و عین خیالش نیست!
به نظرم مزایا و معایب هر انتخاب واضحه. کافیه با استفاده از عقل، راهتون رو انتخاب کنید.
موفق باشید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)