سلام عزیزم،
همین اول بگذار بهت بگم که کاملا احوال و شرایط روحیت رو درک میکنم.
بر اساس صحبت هایی که در مورد همسر داریت ذکر کردی، واضح هست که براش کم نمی گذاری.
اصرار داری که بدونی از کجا باید بفمهی که " آیا همسرت داره پاش رو کج میگذاره یا نه".
پرسش اینجاست که اگه حتی بفهمی، چه واکنشی میخوای نشون بدی؟ اصلا به اینجاش فکر کردی؟
طبق صحبتهای خودت، دفعه پیش که ماجرا رو فهمیدی شروع کردی به آزار و اذیت کردن خودت و همسرت و زندگی رو تلخ کردی و کارت به روانپزشک و دارو کشید و کاری که انجام دادی، شک و چک کردن هر روزه همسرت بود و به گفته خودت، اون طفلک همه چیز رو تحمل کرد. البته کاملا درک میکنم تمام این حالات و ناراحتیهایی رو که کشیدی. اما در حقیقت نمیتونی مدیرّیت بحران کنی و باز اصرار داری بحرانهای دیگه رو هم کشف کنی !!
- - - Updated - - -
من اصلا جزو اون دسته از آدمها نیستم که بگم، تو زندگی مشترک، طرف مقابل هر کاری کرد، دیگری باید تحمل کنه. اما با توضیحاتی که عنوان کردی، دو حالت بیشتر وجود نداره:
۱) همسرت الان داره هیچ خطایی نمیکنه، که در این صورت، از اونجا که هر کس یک آستانه تحملی داره، اگه محیط منزل و روابطت با ایشون رو صمیمی و آرامش بخش نگه نداری، ممکنه خلاصه صبرش تموم بشه و آرامش رو جای دیگه جست و جوو کنه.
۲) همسرت خدای نکرده، الان داره خطایی انجام میده، که در این صورت هم رفتارهای حساب نشده شما، ایشون رو بیش از پیش تو اشتباهاتش غرق خواهد کرد و روز به روز از هم دور میشید.
پس فکر میکنم الان دیگه خودت میدونی تو چه شرایط حساسی هستی؛ اگه زندگیت با همسرت برات مهمه، بهترین کار در حال حاضر اینه که تمرکز رو روی آرامش بخشیدن به معنای واقعی کلمه، رو خودت و همسرت بزاری.
علاقه مندی ها (Bookmarks)