مرسی فرشته اردیبهشت عزیز.
من نمیدونم چرا توقعاتم رو پایین اوردم! واقعا نمیدونم ... تو خونه چندان نیاز به گفتن نیست و خانواده خودشون میدونن چی میخوام، تو دانشگاه دانشجوی خوبی ام با توجه به اینکه یکی از بهترین دانشگاه ها درس میخونم و توجه رو دارم بین دوستام خوش برخوردم و تو فامیل نمونه یه دختر خوب، ولی چرا پیش شوهرم اون توجهی که باید باشه نیست، هرچند میگه من بهت افتخار میکنم.
خب درست، ولی چطوری بهش بگم آخه ؟
یعنی واقعا بعضی چیزا رو نمیدونه ! اینکه خانومش زنگ میزنه و میگه با پدرم دارم میرم خرید، نمیدونه باید بگه اگه دوس داری من بیام با هم بریم ؟!
الان در همین مورد من بعدا چطوری بهش بگم که دوس داشتم بگی ؟
اهل مقایسه نیستم ولی وقتی میبینم بقیه دخترا با شوهرشون میرن و یه چیزی حتی کوچیک میخره دلم میسوزه، مردای فامیل ما از این کارا میکنن ولی من تو خانوادم یه کوچولو از این بابت خجالت میکشم !
ضمنا میدونم شوهرم داره پولشو جمع میکنه ولی اصلا این طور نیست که وضع مالی بدی داشته باشه، حتی پدرش یه کارت بهش داده و پول ریخته گفته برید خرج کنید!