خداحافظی با تالار همدردی

[باران13]

به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی
من بدون سلام به این فروم اومدم ولی دور از انصاف دیدم بدون خد.احافظی برم
از بین 649 میلیون سایتی که ثبت شده (تا آپریل) همدردی یکی از سایتای مورد علاقه من در کنار یوتوب، توییتر و گوگل بوده؛ مطمئنا اگه تمام سایت های ثبت شده رو می دیدم باز هم به این سایت علاقمند می شدم، چون از این سایت خیلی چیزها یاد گرفتم و این یادگیری روی رفتار هم تاثیر مثبت داشته (به گفته دوستانم)، باور کنید کم تر کسی بوده تو این سایت که ازش چیزی یاد نگرفتم، یه لیست تهیه کرده بودم از افراد و چیزهایی که ازشون یادگرفتم ولی به علت طویل شدن منصرف شدم؛ از همین جا صادقانه و از صمیم قلب از تمام افرادی که با پست های مفیدشون منو مستفیض کردند تشکر می کنم و در ضمن از کسانی هم که به اسمآ ( so called اون کلمه ای که میخام بگم از شانسم معادل فارسی نداره) اسپم دادن هم تشکر می کنم چون یا اطلاعات عمومیم رو بردن بالا یا غیرمستقیم بهم یاددادن راه حلشون به درد این مشکل نمیخوره؛ از همه صمیمانه سپاسگزارم ولی صمیمانه ترین و عمیق ترین احساساتم رو (واقعا نمیدونم چه کلمه ای رو به کار ببرم) نثار خانم نادیا7777 و آقای sci می کنم که تک تک پست هاشون برای من دریایی از شناخت و آگاهی بوده.
یادمه حدودای ساعت 12 که توییت های یکی از شخصیت های مورد علاقم رو می خوندم با تصویری با این محتوی مواجه شدم





اونجا فهمیدم که باید دست از کارهای متفرقه و بهونه گیری بردارم؛ یادمه لحظه ای که به این نتیجه گیری رسیدم ساعت 12 شد، یه لحظه به ذهنم اومد پروردگار هر روز 86400 ثانیه به من تقدیم می کنه و من باید از این ثانیه ها درست استفاده کنم، به همین خاطر چون ازدواج حداقل تا یکسال اولویت زندگیم نیست مجبورم سایت رو به مدت حداقل یکسال ترک کنم، ولی هرگز محیطی با این همه تفکرات و تجارب مختلف رو برای همیشه ترک نخواهم کرد و مطمئنا برای استفاده از تجاربتون برای حل چالش های زندگیم (فردی و خانوادگی) دوباره بازخواهم گشت.
در پایان به خاطر پست هایی می تونسم بدم و ندادم و پست های که نباید می دادم و دادم اول با عشق از خودم عذر میخام و بعد صمیمانه از شما
از صمیم قلب برای همه شما آرزوی تندرستی، سعادت و آرامش رو دارم.
بدرود