در جواب آقا سعید...
من به وجود خدا شک ندارم. فقط ایمانی بهش ندارم. و نمیتونم باهاش ارتباطی برقرار کنم.
- - - Updated - - -
ضمنا...
نه میخوام کسی برام وجود خدا رو اثبات کنه. نه در مورد ایمان و ارتباط با خدا و عشق به خدا و این چیزا برام چیزی بگه.
- - - Updated - - -
از لطف همه دوستان ممنونم.
اما با تمام رنجی که این دو سه سال بعد از از دست دادن ایمانم به خدا میبرم، اما فکر میکنم تحمل این رنج بهتر از آرامش دروغینیه که با امید به خدا به خودم بدم.
- - - Updated - - -
راستی آقا سعید...
برادر گرامی...
فقط بخش اول صحبتم با شما بودا...
یه موقع حرفام ناراحتتون نکرده باشه.
ببخشید اگر ناراحت شدید از حرفم.
میدونم اینکه به این تاپیک توجه میکنید لطف شماست. و ممنونم.
اما بیش از حدی که بتونم توصیف کنم به پوچی رسیده ام.
گاهی دلم میخواست در گذشته ام کافر بودم. شاید زمانی که به یاس میرسیدم یک راه نرفته ای به اسم ایمان به خدا رو میدیدم و به خدا ایمان می آوردم و امیدی درونم به جوشش در می اومد.
اما نمیدونم من که از ایمان به خدا، به یاس رسیدم باید دیگه دنبال چی باشم؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)