چي مي بينين كه زن دوم يا چندم ميشن؟؟؟؟

[مدیرهمدردی]

سلام هستي زماني
خیلی جای خرسندی داره وقتی می بینی عضوی دل نگرانی بابت مشکل کس دیگری داره. معمولا از این پستها کمتر داریم. در بیشتر موضوعات تالار همدردی، اعضاء یا اشاره به مشکل خودشون دارند یا به مشکل دیگران پاسخ می دهند، یا اینکه مطلبی را برای دیگران ارائه می دهند، اما پستهای کمی داریم که فردی احساس مسئولیت کند و کلا موضوع فرد دیگری را مطرح کند. البته مواردی بوده است که در مورد فامیل، خانواده و یا دوستان مطرح شده است ، ولی موارد نادر در مورد همسایگان و ... بوده است. به نظرم از این بابت جای قدردانی ویژه از شما دارد.
اکثرا ما مشاوران با مراجعانی روبرو می شویم که در جلسات مشاوره انتظار قضاوت از مشاور را دارند و دنبال مقصر می گردند. و شاید یک تفاوت اساسی که تفاوت قضاوت و مشاوره هست را در اینجا ببینم. چون مشاوران در مقام قضاوت نیستند. آنها سهم همه افراد را در مسائل ارزیابی کرده و شفاف می کنند. مشاوران نمی خواهند حکم محکومیت یا تبرئه کسی را بدهند. مشاوران اعتقاد دارند در مسائل و مشکلات خانواده هر کس به میزانی سهم دارد، اگرچه این سهم ها متفاوت است. لذا جهت حل مشکلات باید افراد همه با هم در حل آنها کمک کنند.
در واقع مشاوران سیاه و سفید نمی کنند. اینکه یک نفر چون فرشته باشد و یک نفر دیو سیاه پلیدی، اصلا درست نیست.(اگرچه شاید چنین مواردی باشد، اما در اکثر مسائل زندگی بدین گونه نیست.)
در بعضی موارد یکی از طرفین دربه وجود آوردن مشکل سهم بیشتریا اصلی را دارد، اما در اکثر مواقع طرفین در نحوه برخورد با یک مشکل بوجود آمده جهل دارند یا اشتباه می کنند.
یکی از اشتباهات رایج احساسی کردن مشکلات هست. یعنی وقتی مشکلی برای خانواده ای پیش می آید به خاطر فشار ایجاد شده ، خانواده ها فراموش می کنند که باید در یک لحظه آرام و با منطق و عقل مدارانه مشکل را حل کرد، لذا بحث احساسی مشکلات را شدیدت می کند.

در موردی که شما طرح کرده اید، نیاز به اطلاعات زیادی هست تا سهم هر یک از افراد دخیل در مسئله را ارزیابی کنیم. در حالیکه که عنوان موضوع شما(چی می بینن که زن دوم یا چندم میشن؟؟؟؟)، در واقع فقط به یک بخش قضیه اشاره کرده است. که حتی همین بخش هم وقتی می تواند منطقی بحث شود که حداقل همین خانم در اینجا بیاید و چند خطی از جانب خودش بنویسد.
مثلا موضوعات ذیل قبل از بررسی این مشکل یا حل آنها نیاز است:
چرا این آقا سراغ یک خانم به قول شما لاغر و مردنی و با دو بچه رفته و با او ازدواج کرده است؟
فرهنگ این آقا و همسر اول چگونه است که چنین با یک زن نیازمند مهربان است که او را چندین سال به خانه راه می دهند و به او کمک مالی می کنند، و به او بچه های او غذا می دهند؟
فرهنگ این خانواده چگونه است، که همسر اول وقتی متوجه صیغه مذکور می شود، با این مسئله به خاطر همسرش کنار می آید و می پذیرد.
آیا در بافت خانوادگی و فرهنگی این خانواده صیغه یا چند همسری تابو بوده است؟
این آقا چه نقاط ضعف عمده ای دارد؟ این آقا تا چه اندازه هرزه ، بی مسئولیت ، هوسباز و بی توجه به زندگی بوده یا اکنون هست؟
تا چه اندازه کنار آمدن همسر اول با صیغه مذکور ، تائیدی برای شوهر ایشان جهت ازدواج مجدد بوده است؟
آیا همسر اول کلا در جریان ازدواج دائم شوهرش نبوده است، یا از اینکه پنهانی بوده است و اکنون در ملا عام از زبان دیگری شنیده است بر آشفته شده است؟
نحوه حل مشکلات بین این آقا و همسر اولش قبلا چگونه بوده است؟ آیا جهت حل مشکلاتشان همیشه از طریق آشوب و جنجال حل می کرده اند یا اصولا تمرین حل مشکلات را نداشته اند؟
خانم دوم تا چه اندازه فریبکار بوده است؟
خانم دوم چه نقش منفی در زندگی قبلی داشته است و چقدر در از بین رفتن زندگ اول سهیم بوده است؟
خانم دوم از چه شیوه های اغواگری و فریب استفاده کرده است؟
منابع حمایتی خانم دوم چه بوده است که اینقدر نیازمند بوده اند که نان شبشون را نیز از این خانواده گدایی می کرده اند. شغلی نداشتند؟ مسکن چی؟ پدر و مادر چی؟ برادر و خواهر چی؟ و .... به طور کلی چه چیزهایی موجب شده که خانم اول به این نتیجه برسد که در قبال این خانواده و سیر کردن آنها و کمک به آنها وظیفه ای دارد؟
این آقا چه سابقه هایی در زندگی در موارد مشابه داشته است؟
آیا این آقا طی این 28 سال نیز پنهان کار، خائن و بی اعتماد بوده است؟ یا حتی همین الان در موارد دیگر بی توجه هست ؟
با توجه به این مسئله، عکس العمل خانم اول چیست؟ قهر، دعوا، شکایت، تهدید، و برخورد با همسرش یا خانم دوم؟
خانم اول مقصر را شوهرش می داند یا خانم دوم را ؟ آیا برای خود هم سهمی در مشکل به وجود آمده قائل است.
این خانم با صیغه پنهانی این آقا چگونه کنار آمده است؟ چرا این مسئله را خیانت و بی اعتمادی به همسر تلقی نکرده است؟ چرا همان وقت جهت حل و فصل این قائله اقدام نکرده است؟


سئوالات بالا فقط گوشه ای از ابهامات این مسئله هست که طی آن می خواهیم افراد دخیل یعنی آقا و خانم اول و خانم دوم را دقیقا ارزیابی کنیم و میزان سهمی که در مسئله داشته اند را روشن کنیم. و با توجه به سابقه حل مشکل در این خانواده ، این مسئله را حل کنیم.

لذا می بینید که به جای دادن یک نظر احساسی روی یک مشکل ، نیاز هست که این مسئله با یک مشاور متخصص خانواده ، طی جلساتی بررسی شود و راههای برون رفت از مشکل با توجه به فرهنگ و مسائل روانشناختی و شرایط آن خانواده، روشن گردد.

بعضی مشکلات روانشناختی طی یک لحظه به وجود نمی آید، بلکه طی زمان کم کم آب می خورند و رشد می کنند و درخت تنومندی می شوند. و در آب دادن به این درخت هر کس به نحوی موثر است.
لذا پشنهاد می گردد جهت تاثیر هریک از این 3 نفر یا حتی مسائل و افراد دیگر در آب خوردن این درخت، و حالا مسئولیت هر یک جهت حل این مشکل ، حتما باید این افراد با مشاور صحبت کنند و شما افراد دیگری که در حاشیه این مشکلات هستید مواظب باشید سهمی در شدت بخشی این مشکلات برای آنها نداشته باشید.