بیکاری خانمم در منزل داره مشکل ساز میشه

[deljoo_deltang]

به نظرم سعی کنید یک منبع درامد پیدا کنید و ازاین فرصت که شما در اونجا مشغول تحصیل هستید حتما استفاده کنید تا خانمتون هم بتونند ادامه تحصیل بدهند. ممکنه بعد از چند سال که مجبور بشید اون مکان رو ترک کنیدهمسرتون حسرت بخورند که چرا نشستند توی خونه و موقعیت هاشون رو از دست دادند. اما این منبع در امد می تونه:
1- شما و یا ایشون یک کار پاره وقت در دانشگاه یا خارج از دانشگاه پیدا کنید
2- یک بورس از داخل ایران پیدا کنید
3- با استادها در اونجا صحبت کنید و اگر استادی fund داشت با اون استاد همسرتون دکتراشونو شروع کنند
4- اگر خانه ای در ایران دارید با اجاره اون این هزینه رو تامین کنید
5- کمی در هزینه های زندگیتون صرفه جویی کنید
6- کارهایی که در خانه میشه انجام داد رو پیدا کنید (که ساعتش به خودتون بستگی داره) این کارها رو می تونید در شهر خودتون از روی اینترنت پیدا کنید و شرکتهایی هستند که مصلا برای تاپپ سعتی پول می دهند (این کارها به کارهای در خانه معروف هستند)
7- اگر شرکت ها و یا دانشگاه مورد نظر همسرتون scholarship و یا grant هایی دارد می تونید برای اونها apply کنید

می تونید با توجه به شرایطتون یکی یا همه این کارها رو بررسی کنید و با پولی که از این کارها در می اوردی هزینه ادامه تحصیل همسرتون رو فراهم کنید. اینطوری الان که فرزندتون و شما 8 -9 ساعت در خانه نیستید همسرتون هم بهترین فرصت رو دارند که برای تحصیل اقدام کنند

[raha2007]

به نام خدا
خداروشکر که هنوز مهربانی های هموطنانم قابل دسترس است، از همه شما عزیزان متشکرم

شهری که شما هستید مسجد ندارد ؟ من با نظر شما موافقم . ایرانی های آنجا مقید نیستند و برای خانم شما مناسب نیستند. اما مسلمان های دیگر هم هستند که ایرانی نیستند و مقید هستند و بیشتر به آداب شرقی ها پایبند هستند. حتی اروپایی های اصیل و خانواده دار هم می توانند دوستان خوبی باشند.

مسجد هست ولی خیلی دوره، ضمنا مساجد اینجا اغلب یک اتاق یا بزرگتر هستند که کاربری اونها بیشتر در ایام خاص مثل همین محرم است و بیشتر نه! البته ما در پایتخت نیستیم و شاید این دلیل کمبود امکانات اینچنینی باشه. در خصوص مردم اینجا، اگر چه نمیشه همه رو با یک نگاه دید و بعله ما حتی اینجا دوستان آمریکایی بسیار خوبی داریم ولی همه این دوستی ها معطوف به یک روز آخر هفته میشه در حالیکه شرایط خانم من کمی خاص است ایشان اجازه کار ندارد ولی همه آنها بنوعی کار می کنند و ایام هفته ایشان را دچار افسردگی می کند.

ماندن شما در اون شهر موقتی است. میشه بگین چقدر دیگه از درستون مونده؟؟؟ و رشته خانمتون چیه؟؟؟ چرا خانمتون از طریق همین اینترنت که تو دستشون هست بهره برداری نمیکنن؟؟؟ میتونن از طریق مجازی با یکی از شرکتهای ایرانی که مطابق با رشته اشونه همکاری کنند.

2 سال؛ ریاضی، حقیقتش اینه که نمیخوام به سیستم آموزشی کشورمون اشکال بگیرم ولی اینجا ریاضی یعنی مرگ، واقعا سخته من در این مورد به خانمم حق میدم و حتی تلاشش رو ستایش می کنم ولی سطح علمی اینجا با کشورمون اصلا قایل مقایسه نیست لذا همین مسئله باعث عدم پیوستگی در دانش ایشان نسبت به آنچه در دانشگاههای اینجا می بینیم شده چنانکه ایشان تصمیم قطعی خودش رو برای عدم ادامه تحصیل گرفته. من هم دوست داشتم و هم تلاشم رو کردم که ایشان ادامه تحصیل رو انتخاب کنه ولی فکر کنم این مسئله دیگه تموم شده باید فرض کنم.
راههای ارتباطی با ایران رو بیشتر برام توضیح بدید لطفا، فکر می کنم این بهترین آپشن باشه. منتظر راهنمایی بیشترتان هستم.

به نظرم سعی کنید یک منبع درامد پیدا کنید و ازاین فرصت که شما در اونجا مشغول تحصیل هستید حتما استفاده کنید تا خانمتون هم بتونند ادامه تحصیل بدهند. ممکنه بعد از چند سال که مجبور بشید اون مکان رو ترک کنیدهمسرتون حسرت بخورند که چرا نشستند توی خونه و موقعیت هاشون رو از دست دادند. اما این منبع در امد می تونه:
1- شما و یا ایشون یک کار پاره وقت در دانشگاه یا خارج از دانشگاه پیدا کنید
2- یک بورس از داخل ایران پیدا کنید
3- با استادها در اونجا صحبت کنید و اگر استادی fund داشت با اون استاد همسرتون دکتراشونو شروع کنند
4- اگر خانه ای در ایران دارید با اجاره اون این هزینه رو تامین کنید
5- کمی در هزینه های زندگیتون صرفه جویی کنید
6- کارهایی که در خانه میشه انجام داد رو پیدا کنید (که ساعتش به خودتون بستگی داره) این کارها رو می تونید در شهر خودتون از روی اینترنت پیدا کنید و شرکتهایی هستند که مصلا برای تاپپ سعتی پول می دهند (این کارها به کارهای در خانه معروف هستند)
7- اگر شرکت ها و یا دانشگاه مورد نظر همسرتون scholarship و یا grant هایی دارد می تونید برای اونها apply کنید

می تونید با توجه به شرایطتون یکی یا همه این کارها رو بررسی کنید و با پولی که از این کارها در می اوردی هزینه ادامه تحصیل همسرتون رو فراهم کنید. اینطوری الان که فرزندتون و شما 8 -9 ساعت در خانه نیستید همسرتون هم بهترین فرصت رو دارند که برای تحصیل اقدام کنند

همه صحبت های شما کاملا درست است حتی من همین حالا حسرت این رو می خورم که ایشان نمی خواد ادامه تحصیل بده ولی سعی می کنم به نظرش احترام بذارم؛ متاسفانه بحث پیدا کردن منبع درآمد در اینجا کار ساده ای نیست، شاید دوستانی که برای بلند مدت در اروپا بودن منظور من رو درک کنند اینجا همه چیز حساب کتاب داره ضمنا با توجه به اوضاع بد اقتصادی اروپا، اینجا فاند ها و گرانت ها معمولا برای هموطن های خوشونه! ما فقط یک چیزهایی از اروپا شنیدیم ولی وقتی باهاشون زندگی می کنیم می بینیم مردم خودمون چقدر بهتر هستند! شاید ما در ایران اسم چنین کاری رو بذاریم پارتی بازی ولی اینجا این موضوع ها (مثلا انتخاب افراد بر اساس سلایق استاد) یک حق مسلم است و کسی در این باره حق ندارد ابراز نظر کند! لذا تقریبا فاند نیست اگر هم هست اونقدر متقاضی داره که به ما نمی رسه البته ما این کار تلاش رو طی دو سال گذشته کردیم حتی زمانیکه ایشان مشغول به تحصیل بود استادش زش تعهد گرفته بود که بعدا درخواست فاند نکنه

- کار پاره وقت مجاز نیستیم، ضمن اینکه حجم کار درسی که از ما می خوان خیلی زیاده باور کنید من در روز بیشتر از 10 ساعت توی اتاقم مشغول تحقیق هستم (بعد از اینکه پسرم رو 7:30 می ذارم مدرسه قبل از 8 سرکارم هستم و عصر 6 برمیگردم).
- برای بورس از ایران قبلا اقدام کرده بودیم با اینکه مبلغ شهریه دانشگاه نسبتا کم هست ولی مسائل پیچیده تر از این حرفهاست با این حال وزارت یک قولهایی بهمون داده بود که عملی نشد.
- خونه نداریم خودمون دو تا دانشجو بودیم که با عشق و محبت زندگیمون رو شروع کردیم و فقط برای اینکه بدونید میگم ما حتی جشن ازدواج هم نگرفتیم چون پول نداشتیم
-بیشتر پولی که ما از وزارت می گیریم صرف اجاره خونه و هزینه های اساسی زندگی میشه مثلا فقط 700 یورو بابت اجاره یک آپارتمان 60 متری قدیمی ساز داریم پرداخت می کنیم هزینه برق ماهیانه 70 یورو است یک بلیط رفت اتوبوس 2.4 یورو است بقیه رو دیگه خودتون حساب کنید
- کارهای خونگی مثل تایپ اگر بتونم خودم انجام میدم لطفا بیشتر راهنمایی کنید

همچنان منتظر پیشنهادات شما هموطنان عزیزم هستم
لطفا خصوصا خانم ها بگن، وقتی تو خونه برای مدت زیادی بیکار هستید چطور سعی می کنید وقتتون رو پر کنید (اگر از دید و بازدید ها و قرار با دوستان و موارد اینچنین که شامل وضع کنونی ما نمیشه صرف نظر کنیم)


من خدایی دارم ... خدایی که در همین نزدیکیست