سلام بی همدم عزیز، آره همه اینا هست،تو پستای قبلیم گفته بودم که تنهام،در روز هم کل وقتم تنهام،تا وقتی که ساعت 7-8شب شوهرم بیاد،اونم که خسته است و بعضی وقتا که خواستم دردو دل کنم حوصله نداشته یا فوتبال و تلویزیون واسش جذاب تره،نظرش اینه که من همش ناامیدم و غر میزنم برعکس خودش.
فعلا بیکارم و دارم واسه ارشد میخونم، کتابم زیاد خوندم ولی یا به نظرم کاربرد نداشته واسم یا بعد یه مدت زود فراموش کردم.
رابطه ام با همسرم بد نیس،قبلن توضیح دادم که خدارو شکر نه اون نه من هیچ وقت به هم بی احترامی نکردیم و قهر طولانی نداشتیم،اون از زندگیمون راضیه ولی به من میگه تو همیشه منفی نگاه میکنی، ضعیف و بی اراده ای.یعنی میگین اینا همه از بیکاریه؟آخه وقتی دانشگاهم میرفتم باز همین بودم،من زود قندم می افته به خاطر لاغری،یعنی باورت نمیشه اگه صبح که میرفتم دانشگاه یه خوردنی شیرین تو کیفم نداشتم فک میکردم من تو راه غش میکنم میمیرم:-o د حالی که شاید اصن نیاز نمیشد بخورم ولی همین که تو کیفم یه شکلات هس خیالم راحت میشد،اینقد خودمو اذیت میکنم بعضی وقتا که سردرد میرم،از خودم اعصابم خورده!!!!همش از یه چیزی باید بترسم!

- - - Updated - - -

کاش مدیر همدردی هم تاپیکمو بخونن و جواب بدن،شاید مشکل بزرگی یه نظر نیاد اما خیلی اذیتم میکنه،و فقط و فقط منو آزار میده،هیچکیم خبر نداره تو دلم چی میگذره