پو عزيز ممنونم از توصيه هات. رك گفتن رو گذاشتم براى اخرين راه حل. چون واقعا خيلى برام سخته من دخترى بودم كه از دبيرستان كلاس خصوصى درس مى دادم كه هميشه پس انداز داشته باشم. حتى به خانوادم نگفتم برام گوشى بگيرين. خودم رفتم وام گرفتم و قسطى گوشى خريدم.
پدرمم پول ميدادن و برامم خرج مى كردن ولى اصلا طلب پول نمى كردم. حالا كه ديگه متاهلم و قبول دارم كه به قول شما جهيزيه وظيفشون نيست. ولى بر اساس حرف خودشون مى خوام اگه هنوز قصد دارن بعدا برام بگيرن، همين حالا پولشو بهم بدن.
تو خانوادمون رسم و رسوم سفت و سختى وجود نداره. تو فاميلمونم همه مدلى بوده يا همرو پدر دختر داده يا نصف نصف بوده و يا عروس و داماد شاغل بودن و از پس اندازه خودشون خريدن. من بچه اولم و نمى دونم پدر مادرم چقدر به اين موضوع اهميت مى دن.
بعضى اوقات اينقدر به اين موضوع فكر كردم كه از دست خودم ناراحت مى شم كه چرا من نمى تونم راحت حرفمو بزنم، چرا نميتونيم جايى كه فكر مى كنيم حقمونه اون رو طلب كنيم؟
و اين همه وقت صرف پيدا كردن راه هاى غير مستقيم كردم!
علاقه مندی ها (Bookmarks)