با عرض سلام و احترام
دوست عزیز ...
من خودم 24 سالمه و یک سال پیش به یکی از همکلاسیهام که 23 سالشه علاقه مند شدم.من دختری هستم که تا حالا (که البته نزدیک نامزدیم با شخص دیگه ای هست که 2 سال از من بزرگتره),با پسری ارتباط نداشتم...اما درست مثل شما موقعیت چنین ارتباطاتی رو داشتم و خودم نخواستم.اما در مورد همکلاسیم...ما ارتباطمون فقط در حد اس ام اس بود و حتی یک بار هم تنهایی با هم بیرون نرفتیم در واقع میشد گفت ارتباط چندانی نداشتیم اما طی همین مدت کاملا حس کردم که با یک پسر بچه طرف هستم! و این در حالی بود که من یک دختر کاملا آماده ازدواج بودم.قصد جسارت به شما را ندارم...من نمیدونم شما چه شخصیتی دارید...شاید شما حتی از دسته آدمهایی باشید که از سنشون عاقل ترند ولی من که قبلا همین جمله که "دخترها عقلشون از پسرها بیشتره" البته به این صورت که "دخترها زودتر از پسرها به بلوغ فکری میرسند" یشنیده بودم و طی یک سال پیش با رفتارهایی که از همکلاسی عزیزم دیدم این موضوع کاملا بهم ثابت شد!
مثلا اینکه خیلی زود از هر چیز ناراحت میشد و لجبازی میکرد به سختی عصبانیتش رو کنترل میکرد ,زیادی مغرور بود و هنوز حمایت کردن از یک زن و حفاظت و کنترل یک شخص یا یک زندگی رو یاد نگرفته بود و خیلی براش زود بود که به کسی متعهد بشه.تمام خصوصیاتی که اون نداشت توی نامزدم که دو سال از من بزرگتره پیدا کردم و فکر میکنم شخصی که بتونم بهش تکیه کنم اونه نه همکلاسیم.
در هر صورت اینم یه تجربه شخصی بود و امیدوارم شما هم بتونید تصمیم درست رو بگیرید و موفق و خوشبخت باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)