بهترین درسی که از همدردی گرفتم این بود که واسه هر فکری، واسه هر حرکتی و واسه هر قدمی، حتی واسه نوع نگاه کردنت به چشمهای دیگران هم باید "مهارت" کسب کرد. 
با "یادگیری مهارتها" میشه زندگی کرد و لحظه به لحظه لذت برد و اینکه هیچ مشکلی بدون راه حل نیست توی این دنیا، الا مرگ!
آرزوهایم مشخص است و دست یافتنی و
من
برای رسیدن به آنها نهایت تلاش خود را خواهم داشت!
و امروز
من شاکرم! شاکرم که خداوندی دارم که
آرزوهایم رو به من هدیه دادند و
منه انسان
چیزی رو نخواهم ساخت، حتی دیگر لیستی نخواهم نوشت، من!!
من سر طاعت در برابر لیستی که به من هدیه میدهد برمیآورم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)