سلام.
من تاپیک شما رو پیگیری میکردم ولی تا حالا چیزی درش ننوشته ام.

شما موظف به پرداخت مهریه شدید یا مهریه بخشیده شد؟ کلا چی شد قضیه مهریه؟

در مورد سوال دومتون میخواستم یه چیزی بگم.
البته شما جای برادر بزرگ من هستید و من کوچکتر از آن هستم که نصیحتی کنم یا نظری برای شما بدم.

فقط میخواستم بگم شما حتی اگر حق تقاضای ضرر و زیان هم داشته باشید(از نظر فقهی و قانونیشو من اطلاعی ندارم) ولی این کار رو نکنید.

چون فقط اعصاب خوردی و برو بیای دادگاه و از این دردسر ها براتون ایجاد میشه. اونقدر اعصاب خوردی و این چیزا رو به همراه داره که به اون هزینه ی خسارتی هم که میخواید بگیرید نمی ارزه.

الان خود طلاق به اندازه کافی فشار عصبی براتون ایجاد میکنه. هم برای شما هم برای اون خانم.
به نظر شخص من، بیشتر از این همدیگه رو اذیت نکنید.
بگذارید دیگه حالا هر دو زودتر به شرایط آرامش برسید.

میدونم. میدونم الان داغ هستید و درونتون خشم و نفرتی هست و میخواید تا حد ممکن حق خودتونو از او بگیرید و تلافی عواطف و زحمات و هزینه ها رو سرش در بیارید، و این طبیعیه، و شاید از نظر قانونی و فقهی هم حق شما باشه. اما بگذرید.
حتی اگر حقتونه، ازش بگذرید.
یکمی هم به اعصاب و حال پدر و مادر ایشون فکر کنید. حتی اگه نمیخواید به حال اون دختر به خاطر مارک طلاقی که الان روش خورده فکر کنید، یکم به پدر و مادر اون دختر فکر کنید.

بذارید زود این پرونده کاملا بسته بشه و زودتر فراموش بشه و به خاطره های مدفون شده بپیونده.

حتی اگر این حق رو دارید، بزرگواری کنید و بگذرید.

البته مختارید.

فقط نظرمو گفتم.
ببخشید اگر احیانا باعث رنجشی شد.

موفق باشید.