شما وقتی می خواستی این شرط را قبول کنی راجع بهش فکر کردی؟
با کسی هم مشورت کردی؟
والدینت می دونند که شما با این شرط ازدواج کردی؟
آخه این دیگه چه جور شرطیه؟
ممکنه شما اتفاقی وارد یه مغازه بشی فروشنده خانم باشه. برمی گردی؟
تازه حتی اگر برگردی هم که دیگه صورتش را دیدی؟
اصلا مگه می شه تو شهر راه رفت و اتفاقی چشمت به کسی نیفته؟
رانندگی می کنی، یه خانم از جلو ماشین می خواد رد شه، بالاخره نگاهش می کنی و حتی گاهی ارتباط غیرکلامی دارید. مثلا با نگاه می فهمه که می تونه رد بشه، یا ممکنه شما راه بدید و ایشون تشکر کنه.
فیلم هم نمی تونید ببینید.
تلفن هم نمی تونید جواب بدید چون ممکنه خانمی اشتباهی شماره شما را بگیره.
اون خانم که نیست ما بهش بگیم این چه شرطیه !
ولی شما که هستی می گم، چی فکر کردی که این شرط را قبول کردی؟
میدونم که راهنمایی نکردم.
آخه هنوز سوال برام جا نیفتاده که بتونم جواب بدم
اگر می خواهید برای صلح جهانی کاری انجام دهید به خانه خود بروید و به خانواده تان عشق بورزید .
مادر ترزا
علاقه مندی ها (Bookmarks)