با سلام
علاقه ی شما از کودکی نسبت به ایشون به علت پسرخاله و دختر خاله بودن درنوع خودش جالب و از نظر روان شناختی آسیب پذیر هست. شما از تحصیلات خودتون و نیز از ملاک هاتون هیچ صحبت نکردید. اینکه تمام تمرکز ما تنها
روی یک فرد باشد و در دنیای ذهنی خودمان او را تمنا کنیم و تنها زندگی مشترک با او را بخواهیم نمی تواند موضوع کمک کننده ای باشد و جزء تفکرات غیرمنطقی به حساب می آید.
یادتان باشد شما حق انتخاب و ایشان هم حق بررسی و در حقیقت انتخاب متقابل دارند و در این جریان اساسی هیچگاه نباید اصرار زیادی به خرج داد. من فکر می کنم شما خرج عاطفی یک طرفه ی زیادی در قبال ایشان کردید و این باعث وابستگی شما شده است. اصولا وابستگی به هیچ کسی در زندگی جالب نیست و وجود ما را آسیب پذیر می کند. نگرانی ایشان هم طبیعی است و به در حال حاضر به علت فامیل بودنتان ایشان شما را در قالب همان نقش فامیلی می بینند و جایگزینی چنین نقشی نیاز به زمان دارد.
من چند پیشنهاد به شما دارم:
1- در یک فرصت دیگر در کنار احساسات، از افکار و برنامه ی زندگی مشترکتان تنها در حضور خودشان به ایشان مطرح کنید که خود نیاز به بررسی دقیق وضعیت زندگی شخصی خودتان دارد.
2- بعد از مطرح کردن حتما با توافق هم زمانی منطقی برای فکرکردن و پاسخ ایشان بگذارید. مثلا: 1 ماه
3- ایشان را برای بررسی بیشتر موضوع ازدواج شما به مشاورخانواده ی مجرب ارجاع دهید و اگر خودتان هم همراهی کنید بهتر است.
4- احساسات خودتان را تحلیل کنید و مبنای اصلی انتخاب خودتان را پیدا کنید.
موفق باشید.