سلام دوست عزیز.خوبید؟
حدود یک سال پیش برای یکی از بستگان من هم مشکلی مشابه پیش اومد.من خیلی در موردش تو نت سرچ کردم.اما یه متنی از یه دوستی که کلیش رو اهدا کرده بود برام از همه بارزتر بود.چون تجربه بود نه تئوری و نظریه و مقاله.البته اون بنده خدا ناچار بود بفروشه چون پول نداشت .... .به قول همون دوست دلنوشتش رو براتون میذارم.
اینم متن اوون دوست عزیز :
من فردی هستم که کلیه خودم رو اهدا کردم.قبل از این که این کار را بکنم پیش چند متخصص نفرولوژی رفتم و همشون اظهار کردند که هیچ اتفاقی برام نمیفته،فقط و فقط تنها توصیه ای که به من کردند این بود که از ورزش حرفه ای بپرهیزم،چون یک کلیه جواب گو نیست،ولی متاسفانه در حال حاضر دچار فشار خون بالا شدم (16)قرص فشار مصرف میکنم و کراتینین خونم بالا رفته(1.5)و هر دو ماه یکبار دارم ازمایش میدم که دیالیزی نشوم .پس بدانید که فرمایشات دکترها کاملا مهمل و بیهوده است.فردی که کلیه اش رو میدهد این مشکلات برایش پیش می اید : در معرض قرار گرفتن بیماری های لا علاجی از قبیل فشار خون بالا که هزارو یک مشکل می افریند،بیماری دیابت که باعث میشود همون یک کلیه هم از کار بیفتد، ودیالیزی شوید ودر صف گیرنده ها قرار گیرید.شمایی که کاملا سالم وتندرست و ورزشکار بودی به یک انسانی که بقییه عمرش را با بیماری های سخت در گیر است تبدیل میشوی،کلا در رژیم غذایی نباید نمک باشد،که این برای من کاری است بس دشوار ،یعنی دیگه نباید فست فود ،سس،ترشی وشور،انواع تنقلات مثل اجیل تخمه چیپس و پفک و دوغ ونوشابه ...... که همشون دارای نمک هستند واین برای یک جوان تقریبا غیر ممکن است،نخوردن گوشت قرمز و کم خوردن گوشت مرغ و ماهی چون دارای پروتئین هستند و نخوردن مشروبات الکلی و محدودیت های دیگر.چیزی که من را تا دو ماه بعد از عمل ازرده خاطر کرد این فکر بود که : وااااااااای چقدر بدبخت و بی عرضه و بی جنم هستم که از طریق فروش عضوم کسب درامد کردم که نتونستم مثل بقیه کار کنم و پول در بیارم. من هم مثل خیلی های دیگه قبل از عمل دلایل فوق العاده منطقی و قانع کنندهای برای خودم داشتم ولی بعد از عمل دلایلم جلوی مشکلات پیش امده پوچ شد ،کلام آخر: اگر دچار مشکلات فراوانی هستید از قبیل : نداشتن یک قرون پول،نامزدی که میخواد به خاطر بی پولی شما رو ترک کنه،با کسی تصادف کردی و باید پول دیه بدی و اگه ندی به زندان میفتی،میخوای بری خارج و همه کارات درست شده غیر سربازی،میخوای کار بزرگی انجام بدی و سرمایه نداری با پدر و مادرت به مشکل برخوردی و حمایتت نمکنن و میخوای باهاشون لج کنی و...... به خدا به خدا به خدا این راه مشکلت رو حل نمیکنه شاید در همون لحظه مشکلت حل بشه ولی بعدها به مراتب مشکلاتی بزرگتر ایجاد میشه.
اما چند توصیه برادرانه به شما.
بنده نه می گم این کار رو بکن نه می گم نکن.چون من خودم پاش بیفته واسه خونوادم بدون لحظه ای درنگ و شک و تردید این کار رو می کنم.اما فقط خونوادم.کسانی که نفسهام به نفسهاشون بستست.اون موقعه که با تمامه بدبینی هام خوش بین ترین ادم دنیا میشم.
در این مورد با هیچکس صحبتی نکنید.با این کار خودتون رو در برابر عمل انجام شده قرار ندید.کسی رو هم امیدوار نکنید.کسی از شما توقعی نداره.شما پیش از ایشون مسئول جون خودتون هستید.
خدا ثواب این کار رو بواسطه نیت خیرتون بهتون میده.گرچه قطعا هدف شما فقط نجات یک ادم از شرایط سختش بوده و هست.
من خودم عضو اهداء اعضاء رو پر کردم.اگه یه روز خدا منو دعوت کرد به یه بنده خدایی کمکی کرده باشم.فکر نکنم خدا توقعی بیش از این از من داشته باش.شما هم دوست داشتی این کار رو بکن(ان شائالله 120 سال با عزت زندگی کنی).
فقط یه چیزی.اگه قرار شد انجام بدی ، زمانی انجام بده که مطمئنی با عقلت تصمیم گرفتی نه با احساست.
مواظب خودت باش.
فقط خدا![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)