سلام..این افسردگی ها خیلی خطرناکه تا اونجایی که میتونی دیگه به مرگ فکر نکن اصلا فکر نکن چون به یه جایی میرسی که خودتو می کشی و از کاری که کردی شیمون میشی.پشیمونی که برگشتی نداره..دیگه هممون تو این بازی روزگار باید بازی کنیم ولی نباید کم بیاریم
من خودم یه عاشقم وقتی انتخابش کردم هنوز دانشگاه نرفته بود..هنوزم به هم نرسیدیم منو بگی اینقدر دوستش دارم که دلم میخواد فرار کنم از خونه برم پیشش ولی کجا برم؟خونه ای نداره اونم کارشو از دست داده...به نظرم تا بیشتر از این دیر نشده دنبال یه کاری بگرد زندگی کن توقع بالا نداشته باش میدونم کار نیست فقط در حدی که مشغول باشی و پولی ذخیره کنی میدونم هر کاری شایسته ی یه لیسانس برق نیست ولی کاری پیدا کن حتی اگه به برق مربوط نباشه
بهترین چیزی که تو زندگی واسه آدم ارامش میاره همسر خوبه کسی که عاشقت باشه پس مقدماتش رو فراهم کن یه کار حتی تو رستوران کافی شاپ تدریس خصوصی میگم هر کاری ولی به این هم دقت کن که محیط کارت روت تاثیر بد نذاره تغییر بد نکنی با ادم های بد نگردی .اگه در حین کارت پیشنهاد بهتری بهت شد کار بهتر گیرت اومد برو سر اون کار..ایشالله با یه خانوم خوب هم آشنا میشی ولی تو انتخاب همسرم باید خیلی خیلی دقت کنی بعضی همسر ها هم ادم رو از زندگی سیر میکنن.یکی باشه که همیشه پشتت باشه حامی باشه واست پر توقع پررو نباشه...اول دنبال کار باش چون حتی اگه همسرتم پیدا کنی از اینکه شرایط ازدواج نداری زجر میکشی