سلام.
شما چه مدته که از ایران رفتید؟
خب اوایلش برای همه سخته. ولیکم کم عادت میکنید.
البته خیلی خیلی مهمه که بتونید فعالیتهاتون رو ادامه بدید.زبان اون کشور یه چیزیه که شما باید، باید ، باید اون رو یاد بگیرید. چون دارید توی اون جامعه زندگی میکنید. اگه زبان اونها رو به خوبی بلد نباشید یعنی ایزوله کردن خودتون از اجتماع. نه میتونید برید سر کار، نه میتونید باهاشون دوست بشید، نه میتونید پس فردا که بچه دار شدید به بچتون خوب زبان یاد بدید. چون بالاخره بچتون باید توی اون کشور بره مدرسه دیگه. پس اینکه هزینه ی کلاس زبان زیاده نباید مانع اقدام شما برای یاد گیری باشه. راهیه که باید برید. هرچه زودتر بهتر.
اما در مورد اینکه یه سفر بیاید ایران بد نیست.البته بدون همسرتون یکم سخته. چون آخرش یه دختر وقتی ازدواج میکنه دیگه حسی که توی دوره مجردیش توی خونه باباش داشت رو نمیتونه بعد از ازدواج دوباره توی خونه باباش داشته باشه.
ولی با همسرتون صحبت کنید. اگر راضیه میتونید یکی دو ماهی بیاید ایران.
بعد از هر سفر به ایران، موقع رفتن کمتر از دفعه ی قبل اذیت میشید و دل کندن براتون راحت تر میشه.
اما سفر هم یه چیز موقته. برای اینکه موقتا حالتون بهتر بشه خوبه. اما مهم اینه که شما بتونید در اون کشور غریب هم روابط اجتماعی داشته باشید و فعال باشید. تا دچار حس بیهودگی و تنهایی و خستگی نشید.
تو اکثر کشورها ایرانی هم هست. کم کم میتونید باهاشون آشنا بشید. مثلا توی فرودگاه وقتی دارید از ایران پرواز میکنید به سمت اون کشوری که هستید، خب مسلما همسفرهای ایرانی هم دارید. میتونید سر صحبت رو باهاشون باز کنید. بپرسید که تو کدوم شهر اون کشور زندگی میکنن؟ برای تحصیل اونجا هستن یا اقامت دایم دارن؟ بپرسید ایرانی هایی میشناسه که در شهری که شما هستید زندگی کنن؟ و .... اینجوری میشه هم زبون ها و هم وطن هایی رو در اونجا هم پیدا کنید








علاقه مندی ها (Bookmarks)