راستش قبل از اینکه کارمو شروع کنم رفتم پیش مشاور اما هیچ کمکی نتونست بهم کنه
استرس یکی از دلایل است دلیل های دیگه که به نظرم وجود داره یکی اینه دوس ندارم کار یکنواخت باشه یعنی نمی تونم هر روز از 7 صبح تا شب یه جا باشم
من دوس دارم برم بیام دوس ندارم یه جا باشم
یه دلیل دیگه اینه که برام سخت تحت کنترل کسی باشم و اینکه دوس دارم آزاد باشم این جوری فکر میکنم تو قفسم حس میکنم دست و پامو بستن
در مورد دانشگاه هم چون دانشگاه اولمو دوس نداشتم همه حس های بد داشتم حس ترس اضطراب حس غربت دلتنگی وقتی میرفتم این جوری بودم تا وقتی میرسیدم تهران الان اینجا هم
که میرفتم سرکار همین حس رو داشتم دلم برا خونه تنگ میشد حس میکردم زندانم یعنی واقعا احساس میکردم دارم خفه میشم یعنی این مدت کوتاه برام یه قرن بود فقط دوس داشتم بیام
بیرون تازه همین مدت کوتاه نتونستم هیچ وقت کامل بمونم هر روز به بهونه زود میومدم . میموندم میمردم
اما در مورد دانشگاه دوم نمیدونم یکم اولش میترسیدم که اگه نتونم چی! ولی بعد یه ترم خوب شدم ولی حس غربت و این رو نداشتم








علاقه مندی ها (Bookmarks)