دارم تحقیر کننده ترین جملات را از همسرم میشنوم

[شیدا.]

من نمیگم زنم خونه از باباش بگیره و وارد زندگی من بکنه! من میگم باباش حقشو بهش بده اگه دوست داشت بیاره اگه دوست نداشت ببره ببخشه به خیریه یا هر کار که دلش خواست بکنه!

دختر سر راهیش نبوده که! یا دخترش کالای استفاده ی پسر غریبه نبوده که به زمان مصرف رسیده باشه و انداخته باشتش جلوی من! جمله سبزمو چند بار بخون دختر ناشناس!

شما فرض کن که گرفته و بخشیده به خیریه.
آقای کامروا، اگر پدرش بهش خونه نداده یا حقش را نمی ده یا به برادرش بیشتر داده یا ... هر اشتباهی که شما فکر می کنید کرده،
تقصیر خانمتونه؟
اگر دیگران بهش ظلم کردند و حقش را خوردند ( طبق گفته شما )، شما هم باید آزارش بدی و سرکوفت بهش بزنی؟

این تفکر اون پدر هست که به عروسش می ده و به دخترش نمی ده، سهم همسر شما در این تفکر چیه؟
تقصیر ایشون چیه که باید از همسرش به خاطر تفکرات پدرش سرکوفت بشنوه ؟


"اجل اقم " چی هست که به من می گی برو باز کن؟