راههای موفقیت در زندگی مجردی

[do_ob]

باشه.منم نمیخوام جای تاپیک ایشونو تنگ کنم.
امیدوارم شما وبقیه بهره ببرید.
من نخواستم کسی واسه من کاری کنه چون هیچکسجز خدا نمیتونه.
خودم ننشستم یه جا بگم هیچ کار نمیکنم اما از خدا طلب دارم.
از وقتی خودمو اشتباهاتمو شناختم دارم با نفسم مبارزه میکنم.
بارها قرآن خوندم ووقتی به این جمله میرسمکه خدا همه چیز را جفت آفریده ناخودآگاه اشکم سرازیر میشه.
تا کی میتونم خودمو زیر تمام اعتقاداتم حبس کنم وکار اشتباهی انجام ندم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
تا کی به هرکی کوچیکتر از منه نگاه کنم که بچش تو بغلمه وحسرت بخورم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
از خوبی کردن خسته نیستم چون اگر خوبی نکنم مردم.
اما ............
بهتره بیخود وقت کسی گرفته نشه وشما به مقاله بچسبید شاید چیزی ازش یاد گرفتید که به دردتون بخوره.

earth عزیز
دوست خوب من

باور کن تک تک کلماتی که میگی درک میکنم و اگه شما بخوای از نظر من مشکلی برای پاسخ دادن به مطالبی که شما فرمودین توسط اعضای دیگه وجود نداره .

و به نظر من شما هیچ جایی رو تنگ نکردی و فقط داری دردو دل میکنی.

اما اگه ما چیزی گفتیم فقط به این دلیل بود که اسم این تاپیک و موضوع انتخاب شده یه مسئله ی کاملا متفاوتیه و اگه ما همزمان به مسائل دیگه بپردازیم بحث کمی به حاشیه کشیده میشه(اینم اختصاص به این تاپیک نداره در همه ی تاپیک ها بهتره این روند رعایت بشه تا بتونیم روی یه مسئله تمرکز داشته باشیم و به یه جمع بندی برسیم).

راستش اگه قابل بدونی یه پیشنهاد دارم .

مطالبی که شما عنوان کردی میشه در قالب یه تاپیک جدید و پرمحتوا (مثلا با عنوان آسیب شناسی زندگی مجردی ، معضلات تنهایی با هر عنوانی که صلاح دونستی)مطرح بشه و مطمئنا پیگیری اون خیلی مفید و ارزشمند خواهد بود.
من در مورد حرفایی که زدی خیلی صحبت دارم که اگه با افتتاح یه تاپیک جدید فرصتی برای من و دیگر دوستان برای یه گفتگوی کامل و جامع در مورد اون فراهم کنی خیلی خوشحال میشم .

وگرنه همونطور که گفتم از طرف من مشکلی برای پاسخ به مسائلی که مطرح کردی وجود نداره عزیزم :) .

- - - Updated - - -

سلام بر دوستاي عزيز،منم با دوستان موافقم منم ي دختره 26 ساله که در دواران نامزدي به دليل اينکه متوجه شدم همسرم قرص هاي اعصاب استفاده ميکرد مجبور به جدا شدن شدم، منم کاملا موافقم کشور ما کشوري هست که بيشتر مشکلات براي قشر خانوم هاست تو کشور ما آقايون به واسطه مرد بودنشان هر کاري که دوست داشته باشن ميکنن ولي ي خانم هيچ وقت نميتونه احساسه شو حرف دلشو بزنه،هميشه بايد زجر و تنهايي تحمل کنه مبادا حرف از آبروش بياد وسط چرااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟ واقعا چرا؟؟؟؟؟؟من 26 سالمه بايد اوج جوونيم باشه از جوونيم لذت ببرم ولي افسردم......هر روزم با گريه تموم ميشه........چرا ما دخترا حق زندگي خوبو نداريم!! توي سايت ميبينين بيشتر دختران که حرف دلشونو ميان ميزنن بيشتر دخترا دلشون غصه داره.....چرا ي دختر نميتونه آزاد زندگي کنه چرا معمولا ي دختر بيايد حس تنهايي شو نو تحمل کنن چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سلام خانمی

ای کاش نام کاربریتو چیز دیگه ای انتخاب میکردی چون غصه اصلا برازنده ی شما نیست. درسته که تجربه ی تلخی داشتی اما نباید توکلتو به خدا از دست بدی و نا امید بشی...
اولا گریه رو بزار کنار و غصه نخور چرا که با این چیزا کاری درست نمیشه. میشه؟!! اینکه بعد از این تجربه ی تلخ ناراحت باشی خوب طبیعیه و ممکنه افسرده بشی اما نباید ادامه دار باشه چون خدای نکرده مشکلات حادتری برات پیش میاد. تو این تاپیک میخوایم به همین معضلات که فقط به خانمها هم اختصاص نداره بپردازیم. مطمئن باش اکثر مردانی که از همسرشون جدا میشن دچار درجاتی از افسردگی و سرخوردگی میشن... اما بهرحال باید با مشکلات و سختی ها مبارزه کنیم و راه حلی برای زندگی بهتر پیدا کنیم.


از دوستای عزیزی که از الان به بعد به جمع ما می پیوندند خواهش میکنم حتما پست اول ، دوم و چهارم رو بخونید تا در جریان موضوع تاپیک قرار بگیرید.