دیگه تحمل شوهرمو ندارم منزوی شدم

[خاطره مهتابی]

ممنونم del عزیزم که وقت گذاشتی و برام این همه چیزای خوب نوشتی...من زیاد حرف مردم برام مهم نیست و بیشتر خودم ادم پرستیز طلبی هستم ..میدونم ادم کمال گرایی ام و میخوام خودمو تعدیل کنم...اون عاشقانه و صادقانه دوستم داره و هر وقت میخواد بهم ابراز عشق کنه اشک تو چشاش جمع میشه ...بدجور تو تناقض افتادم ..از خدا میخوام منم بتونم مثل اون عاشق باشم.راستش وقتی (عاشقانه من و همسرم ) رو تو این سایت میخونم و میبینم بچه ها از چه چیز های پیش پا افتاده که همسراشون واسشون انجام میدن کلی خوشحال و ذوق زده میشن از خودم واقعا واقعا خجالت کشیدم ..90 درصدشون کارهایی هست که شوهرم هر روز داره انجامشون میده و من نمیبینم ...البته منم انجام میدادم ولی دروغ چرا؟با عشق نبود و بیشتر نمایشی بود ...از خدا میخوام به من اون توان رو بده که بتونم دوستش داشته باشم تا به غیر اون منم بتونم از زندگی ام لذت ببرم ...بچه ها برام دعا کنید..

[del]

مطمئنم که میتونی! همون جوری که من تونستم با وجود همه ی تفاوت های شخصیتیه بین خودم و همسرم؛ عاشقانه دوستش داشته باشم و اصلا وقتی داره توی جمع شوخی میکنه و دیگران رو میخندونه و چهره اش شادابه؛ نگاه هایه عاشقانه ی من رو روی صورتش حس میکنه!
البته من وقتی داره زیاده روی میکنه و یه کم که احساس میکنم دارم اذیت میشم حتما راجع به احساساتم و نظراتم باهاش حرف میزنم و نمی ریزم توی خودم حرفام رو!